غزل ۳۲۹
حــــافــــــــظ خــوانـی
14 / 11 / 88
غــزل (329)
جــــوزا سـحـــر نــهــــــاد حـمـایــل بـرابــــرم
یـعـنـی ؛ غـلام شـاهـم و سوگـنـد میخـورم
ســاقی بـیـــا کـه از مــــدد بـخـت کـارســــاز
کـامـی کـه خـواستـم زخـــدا ، شـد مـُیـسّرم
جـامـی بـده کــه بـاز بــه شــــــادیّ رو شــاه
پـیـرانـهسـر ، هـوای جـوانــی سـت در سـرم
راهــم مـزن بـه وصـف زلال خــضـــــر کـه مـن
از جـام شـاه جـرعــهکــش حــوض کــوثـــــرم
شاها ! اگـر بـه عـرش رسـانـم سریـر فـضـــل
مـمـلـوک ایـن جـنـابــــم و مـسکـیـن ایـن درم
مـن جرعـهنـوش بـــــــزم تـو بـودم هزار سـال
کـی تـرک آبـخـورد کـنـد ؟! طبــــــــع خـوگـرم
ور بـاورت نـمـیکـنــد از بـنــــــده ایـن حـدیـث
از گـفـتــــــــــهی «کـمـال» دلـیـلـی بـیـاورم :
"گـر بـرکـَنـــم دل از تـو و بـردارم از تـو مــهـــر
اگر این مطلب برای شما جالب است لطفا برای نویسنده مطلب دیدگاهتان را ارسال کنید ، این کار باعث خوشحالی و دلگرمی نویسنده میشود ، البته شما میتوانید با وسیله خوراک این وبلاگ همیشه و به راحتی و با سرعت بیشتر آخرین مطالب وبلاگ را دریافت کنید ، پس همکنون آبونه خوراک این وبلاگ شوید . میخواهم مشترک خوراک (RSS) شوم .
نظرات
هیچ نظری وجود ندارد !
دیدگاهتان را بنویسید: