پتروشیمی جوان در شهری خسته
بدون شک اگر برجستهترین نیاز و مهمترین دستآورد عمومی کازرون طی دههی گذشته جاده جدید کازرون ـ شیراز بود، عمدهترین نیاز شهرستان در دههی پیش رو مسئلهی پتروشیمی خواهد بود. از زمانی که زمزمههای اولیه توسط برخی از کازرونیهای مقیم تهران جهت تخصیص مجتمع پتروشیمی به کازرون مطرح شد و این مسئله با پیگیری آنها و برخی از مسوولین به خصوص در بدنهی وزارت نفت موفق به کسب تأییدیه از هیئت دولت شد، روزنههای امید نیز در دل بسیاری از دلسوزان کازرونی جهت پیشرفت بیشتر شهرستان به وجود آمد و قوت گرفت.
اما چه شده مردمی که در دههی هفتاد بازار را تعطیل میکردند و با بیل و کلنگ در محلی که قرار بود نخستین خاکبرداریهای جاده انجام شود حضور میافتند، اکنون به سردی در اجرای بزرگترین پروژه اقتصادی پیش رو مشارکت میکنند. شاید برای یافتن پاسخی مناسب به این پرسش بد نباشد برخی از مولفههایی که سازنده جریان موجود بودهاند را مرور کنیم...
اگر این مطلب برای شما جالب است لطفا برای نویسنده مطلب دیدگاهتان را ارسال کنید ، این کار باعث خوشحالی و دلگرمی نویسنده میشود ، البته شما میتوانید با وسیله خوراک این وبلاگ همیشه و به راحتی و با سرعت بیشتر آخرین مطالب وبلاگ را دریافت کنید ، پس همکنون آبونه خوراک این وبلاگ شوید . میخواهم مشترک خوراک (RSS) شوم .
نظرات
هیچ نظری وجود ندارد !
دیدگاهتان را بنویسید: