وصیت نامه!
به همیشه همسفر:
در تب وتاب رفتنم به فکر راهی شدنم
"تو ای همیشه همسفر " مرا شناختی تو اگر
مرا پس از من بنویس به هر کس از من بنویس
ای تو هوای هر نفس هر نفس از من بنویس
مرا به دنیا بنویس همیشه تنها بنویس
زآب و خاک آتش و باد برای فردا بنویس
تو جان من باش وبگو به یاد من باش و بگو
میلاد من باش و بگو جانان من باش و بگو
نفس اگر امان نداد روی خوشی نشان نداد
رفت ودوباره بر نگشت مرا دوباره جان نداد
دست و زبان من تو باش نامه رسان من تو باش
حافظه ی تبار من نام نشان من تو باش
بگو حکایت مرا قصه ی هجرت مرا
توشه ای از غزل ببخش راه زیارت مرا
تو جان من باش وبگو جانان من باش و بگو
به یاد من باش و بگو میلاد من باش و بگو
نفس اگر توان نداد مرا دوباره جان نداد
به این ""همیشه نا تمام"" زمان اگر امان نداد
تو جان من باش وبگو زبان من باش و بگو
بر سر گل دسته ی عشق اذان من باش و بگو
"بگو که مثل من کسی به پای عشق سر نداد"
ازآن سوی آبی آب خبر نشد خبر نداد
تو جان من باش وبگو به یاد من باش و بگو
میلاد من باش و بگو جانان من باش و بگو...
اگر این مطلب برای شما جالب است لطفا برای نویسنده مطلب دیدگاهتان را ارسال کنید ، این کار باعث خوشحالی و دلگرمی نویسنده میشود ، البته شما میتوانید با وسیله خوراک این وبلاگ همیشه و به راحتی و با سرعت بیشتر آخرین مطالب وبلاگ را دریافت کنید ، پس همکنون آبونه خوراک این وبلاگ شوید . میخواهم مشترک خوراک (RSS) شوم .
نظرات
هیچ نظری وجود ندارد !
دیدگاهتان را بنویسید: