/کرشمه /۱ ۲۰۱۰-۰۳-۱۰ ۱۴:۴۴:۱۸

****

دست های خالی ام  سنگینی می کند از بی مهری !

********

من مرغ غزل خوانم و از تو نهراسم

شعرم" می" نابست ومن از تو نهراسم

وچه حُزن آلود است

که خزان شعر من است

و بهار......

در کناری به تماشا ی من است

دست تقدیر بریخت ، پر و بال غزلم

ومن از دور........!!

چو مرغی به قفس

 تماشاگر این حادثه ام

و غریبانه بگریم زتو دوست

که غریبی غم ماست

غم هر روزه ی ماست

و خدایا.....

فراق، غم دیرینه ی ماست

غم این سینه ی رنجیده ی ماست

کاش می دانستی

من زهجرت  ، همه دم می گریم

بخدا می گریم  .………….من به بی مهری  تو 

می گریم

من به بی عاطفه گی

به سیاهی قلم ،به نبرد دل ودین

من به تقدیر خودم می گریم

می گریم

ژیلا