ژیلاراسخ ۲۰۱۰-۰۷-۲۷ ۰۴:۰۸:۱۸

"مرغ حرم"

استاد سرخی و ژیلاراسخ

 شمع رخسار تو را دیده و پروانه شدیم

 آشنای تو شده با همه بیگانه شدیم 

 دل دیوانه ی ما را به زنجیر که بست ؟

که کنون گرم خط ابجد طفلانه شدیم

 گرچه در بازی دل باخت نصیب تو شده است 

 لیک ماهم به خدا مانده و دیوانه شدیم 

 شعله ی آتش رخسار تو افروخت و سوخت

خانه ی دل که کنون ساکن ویرانه شدیم

 دین و دل می برد ار روی تو ای بت ! نه عجب 

 ما که مرغ حرمیم ، ساکن بتخانه شدیم

بت و بتخانه شکستیم که یار تو شویم

عاقبت بت نشکسته ،خود افسانه شدیم  

 ( راسخ ) این طرز غزل شیوه ی ( سرخی ) است از آن 

 من و دل عاشق این شیوه ی رندانه شدیم

مرا نخند!

 که خنده هایم دیگر مهماندار خوبی نیستند

گریه هایت را  هم فردا به دیروز خواهم سپرد

محض خدا  تا تلخی روی و چین پیشانی ات

 مرا نکشته  راهت را کج کن

طوطی صفتان دم در منتظر هستند

توبره هاشان هم پُراز تعریف و تملّق است

خَر هم برایت بار بسته اند

بپر عزیزم دیر می شود !

*** 

متانتم در امواج تهمت های ناروا خفه ام می کند

چقدر خاموشی کنم

جوش آورده ام

مگذار این دیگ داغ سر برود

که تار و پودت را می سوزاند

ژیلا