ژیلاراسخ ۲۰۱۰-۰۸-۱۰ ۰۰:۲۲:۱۸
"زندگی رباعی است وغم های آن قصیده"
دلم شکسته
و
آرزوهایم غزل می خوانند
وداع را برایم لب طاقچه گذاشته اند
و نوشته اند که :
یادت بماند
که من ...... (ها) رفتنی اند و بت ها شکستنی !
برلب زده ام مُهر سکوتی بخدا،چونکه دگر دادرسی نیست
جانم بسر آمد، تو مزن طبل تهی چونکه دگر روز بسی نیست
آتـــــش زدی هردم به ســـــرای دل مفتون من آخــــر
بیـــــــــــداد مکن چونــــــــــکه دگر خار وخسی نیست
از نرگـــــــــس چشــــــمت همه دم زار وپریشــــــــیم
یکـــــــــدم تو بیا چونـــــــکه دگر خانه کســـــی نیست
ازمیــــــــــمنه تا میــــــــسره یک جـــــــا دویــــــــدیم
خاموش نمـــــا معرکه را چونکه دگر هیچ کسی نیست
از زلف شــــــــــــــکن در شکنـــــــــت خیر ندیدیــــــــم
باشد که گناهی نکنی چونکه دگر سال بســـــــی نیست
راســــــــــخ به کرامات تعالی همه دم شاکر و شاد است
ای دوســـــــــت شتابان تو بیـا چونکه دگر هم نفسی نیست
شکرانه ی دل باده بنوشیم که مارا نفسی نیست
ای دل سر تعظیم فرو آر که ما را جَرَسی نیست
این بــــــاده و این نـــــــای جگر ســـــــــوز نخواهیم
ای بت شکن بتکده ام باش که مارا هوسی نیست
باز من مستم و از مستیِّ تو خواهم مُرد
باز من مرده ام و مرده ی تو خواهم مُرد
باز این ساغر ما خالی و پُر می گردد
باز قاموس کلامــــم ز تو دُر می گردد
باز...........
ژیلا۲۰۱۰/۸/۱۰
اگر این مطلب برای شما جالب است لطفا برای نویسنده مطلب دیدگاهتان را ارسال کنید ، این کار باعث خوشحالی و دلگرمی نویسنده میشود ، البته شما میتوانید با وسیله خوراک این وبلاگ همیشه و به راحتی و با سرعت بیشتر آخرین مطالب وبلاگ را دریافت کنید ، پس همکنون آبونه خوراک این وبلاگ شوید . میخواهم مشترک خوراک (RSS) شوم .
نظرات
هیچ نظری وجود ندارد !
دیدگاهتان را بنویسید: