• صفحه نخست
• links
• آرشیو نظرسنجی
• ثبت وبلاگ
• حمایت مالی
• تماس با ما
• آرشیو لینکهای برگزیده

مردم آمریکا برای اولین بار یک سیاه پوست را به ریاست جمهوری بر میگزینند

نتخابات آمریکا چگونه بر گزار می شود:

مردم آمریکا برای انتخاب چهل وچهارمین رئیس جمهور خود از امروز سه شنبه ۱۴ آبان ماه به پای صندوقهای رای می روند. نظام آمریکا انحصارا در دست ۲ حزب است، جمهوری خواهان و دموکرات ها. و در تاریخ آمریکا تاکنون نامزد مستقل که به ریاست جمهوری برسد نبوده است. بطور خلاصه منی توان گفت که، فرآیند انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا سه دارد که عبارتند از: ۱- هر حزب تعدادی از اعضا را به عنوان  کاندیدا معرفی می کند، نامزدها رای طرفداران حزب را در هر ایالت باید کسب کنند و هر ایالتی نظارتش بسته به قانون خودش  است.

۲- هر یک از نامزدها باید ۲۵۰۰ سهم به دست بیاورد تا به عنوان نامزد برگزیده شود و اگر به این حد نصاب نرسد یک هیات بزرگ به نامزدهای هر حزب باید رای دهند.

در آرای الکترال هر ایالت، نامزدها باید حداقل ۲۷۰ رای از مجموع ۵۳۸ رای الکترال را به دست آورد و در صورت به دست نیاوردن رای الکترال، صحنه را به رقیب وا می گذارد. رای الکترال هر  ایالت براساس جمعیت آن  تعیین می شود.

۳- طبق قانون آمریکا صلا حیت نهایی نامزدها، باید از جانب کالج های انتخاباتی تایید شود.

اگر بخواهیم انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا را مورد بررسی و مطالعه قرار دهیم باید با کارکرد، مفهوم و شاه بیت اصلی آن که همان “کالج های انتخاباتی” است به درستی آشنا شویم. در واقع قانونگذاران امریکایی با انتخاب سیستم “کالج های انتخاباتی”تلاش داشتند تا بین دولت فدرال و حکومت ایالات نوعی تعادل بر قرار سازند. بدین طریق که در ضمن حفظ مشارکت عموم مردم در انتخابات، به ایالات دارای جمعیت کمتر حق حضور بیشتری داده شود و انتخاب رییس جمهوری مستقل از کنگره و بدون نفوذ آن به اجرا درآید.  طبق اصل ۲ قانون اساسی ایالات متحده ، تعداد اعضای کالج های انتخاباتی در هر ایالت برابر است با تعداد نمایندگان آن ایالت در مجلس سنا و مجلس نمایندگان . جمع این افراد طبق قانون اساسی ۵۳۸ نفر تعیین شده است. اعضای این کالج ها نباید از بین سناتورها، اعضای مجلس نمایندگان و اشخاصی باشند که دارای دفاتر تجاری یا غیرتجاری در آمریکا می باشند.همین طور نظامیان و کارمندان دولت فدرال نیز نمی توانند عضو کالج های انتخاباتی شوند.در طول تاریخ دویست ساله آمریکا برای اولین بار است که یک سیاهپوست در انتخابات ریاست جمهوری به عنوان نامزد ظاهر می شود و خواستار تغییرات است.

در حالی انتخابات برگزار می شود که کشور ایالات متحده با چالش های متعددی روبروست، بخشی از این چالش ها به صورت مستقیم و بخشی غیر مستقیم بر این انتخابات سایه افکنده است. یکی از این چالش ها این است که انگیزه مشارکت مردم برای حضور در این انتخابات پایین است و این خطر بزرگی است که در صورت استمرار و تأثیر آن در انتخابات سراسری چه بسا نتایجی همچون انتخابات دوره دوم ریاست جمهوری بوش را برای ملت آمریکا رقم زند. تجربه تلخ انتخابات بوش به عنوان رئیس جمهور منتخب آن هم با ۲۵ درصد آرا، آنچنان جمهوری خواهان را طی سالهای اخیر تحت فشار قرار داده که امروز بستری را برای سیاهپوستی همچون «اوباما» که تا کنون کمتر جایگاهی در سیاست ایالات متحده داشته اند، فراهم کرده است. بنابراین نگرانی بسیاری از صاحبنظران در انتخابات سال آتی ریاست جمهوری آمریکا این است که کاهش مشارکت مردم در انتخابات منجر به بحران مشارکت در این کشور شده و در نهایت مشروعیت سیاسی کاخ سفید در نزد افکار عمومی داخلی و خارجی زیر سئوال برود.  دومین چالشی که می توان ار آن نام برد، گرایش قابل توجه مردم به «باراک اوباما»ی سیاه پوست ، است که دولتمردان و سیاستمردان آمریکا را به تأمل واداشته است. آنها نگران آن هستند روند گذشته تغییر کرده وممکن است  برای اولین بار رئیس جمهوری بر رأس حکومت آمریکا قرار گیرد، که با مشی و سیاست های سفید پوستان در تضاد باشد. و سومین چالش پیش روی سیاستمداران آمریکا، چالش در وضعیت داخلی بویژه مشکلات اقتصادی و سقوط ارزش بورس در آمریکا و کشورهای غربی است این بحران بر جامعه جهانی تاثیر گذاشته، زیرا آمریکا یک بازار جهانی است و بزرگترین کشور در جنوب برای سرمایه های خارجی است، به طوری که در بورس  توکیو و لندن سهام آمریکا به فروش می رسد و آمریکا ۲۵ درصد کل درآمد جهانی را تولید می کند و می توان گفت یک چهارم اقتصاد جهان را داراست. و این مسئله  از جمله مواردی است که برانتخابات ۲۰۰۸ آمریکا سایه افکنده است و این مشکلات علاوه بر اختمال کاهش مشارکت عمومی ، چه بسا موجب تغییرات ساختاری در نظام سیاسی و وجهه ابرقدرتی آمریکا در جهان گردد.

پیش بینی نتیجه انتخابات:

طی ماه های اخیر ، نظرسنجی های بسیاری درباره میزان محبوبیت مردمی نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری امریکا صورت گرفته است. به عنوان مثال نظرسنجی فاکس نیوز نشان می دهد چهل و نه درصد مردم امریکا به سناتور باراک اوباما و چهل درصد از انان به رقیب وی جان مک کین رای می دهند. آمار ارائه شده توسط مرکز نظرسنجی گالوپ پول از محبوبیت پنجاه درصدی باراک اوباما در مقابل محبوبیت چهل و دو درصدی جان مک کین خبر می دهد. مرکز نظرسنجی نیکولودین کیدزپول نیز از پیروزی اوباما با پنجاه و یک درصد اراء مردمی در مقابل مک کین با چهل و نه درصد از اراء حکایت دارد. بنابراین می توان پیش بینی کرد که اگر اتفاق خاصی در دو روز آینده رخ ندهد پیروز قطعی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا “باراک اوباما” خواهد بود.

تاثیر انتخابات ریاست جمهوری آمریکا بر ایران:

در ایران دوجناح سیاسی اصلاح طلب و اصولگرا در مورد این انتخابات نگاههای متفاوتی دارند. اصلاح طلبان با توجه به تاکید دموکراتها بر حقوق بشر و دوری آنان از جنگ طلبی قاعدتا خوشحالتر خواهند بود که نامزد دموکرات ها یعنی اوباما بر صندلی ریاست جمهوری آمریکا تکیه زند، در حالیکه اگر چه طیف اصولگرایان حامی دولت خود را مخالف جمهوری خواهان نشان می دهند اما آنچه را که بر زبان می آورند با آنچه مورد نظرشان است متفاوت است به طوریکه: در سمینار اخیر سفرای جمهوری اسلامی ایران تحلیل رسمی ارائه می‌شود که به موجب آن پیروزی مک کین بر اوباما به نفع ایران ارزیابی شده است. تحلیلی که البته با آنچه که در ظاهر و علن گفته می‌شود کاملاً در تضاد است. باید دید که علت این دوگانگی در گفتار چیست؟

تردیدی نیستکه دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان به رغم اختلاف‌ها و تفاوت‌های کوچک و بزرگی که با یکدیگر دارند، دست‌کم در مورد ایران و به ویژه مسئله هسته‌ای ایران موضعی یکسان دارند. آنان هر دو دستیابی ایران به فناوری غنی سازی اورانیوم را مغایر با منافع منطقه‌ای آمریکا ارزیابی می‌کنند. آنان هردو به منافع اسرائیل در منطقه متعهدند و ایران را به دلیل حمایت از فلسطینیان و عدم به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی در نقطه مقابل سیاست خود در منازعه فلسطینی اسرائیلی می‌دانند. آنان هر دو ایران را مانعی برای پیشبرد سیاست‌های خود در عراق و افغانستان ارزیابی می‌کنند. آنان هر دو خواهان استقرار شرایطی در ایران هستند که اعمال فشار و سیاست‌های خصمانه آمریکا علیه ایران را در نظر جهانیان موجه سازد. اعلام موضع مشترک جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در مورد ایران در سفر اخیر احمدی نژاد به نیویورک و توافق اوباما و مک کین مبنی بر خارج شدن موضوع ایران از مناظره و رقابت‌های دو طرف و تأکید هر دو بر الزام ایران به اجرای قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل بیانگر این واقعیت است. آنان به رغم این اشتراک موضع تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند که از نظر اصولگرایان طرفدار دولت وطنی بسیار مهم است. جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در اصل رویکرد سیاست خارجی خود در قبال ایران اختلاف نظر ندارند ، اختلاف ایشان تنها در اهرم‌های فشاری است که علیه ایران می‌توان از آن بهره برد. و عرصه منازعه‌ای است که علیه ایران باید سامان داد.

اصولگرایان طرفدار دولت به خوبی می‌دانند رویکردهای جنگ طلبانه و سیاست‌های یکجانبه گرایانه جمهوری‌خواهان نه تنها خشم اعتراض افکار عمومی جهان را برانگیخته‌، بلکه موجب ناخشنودی شرکای اروپایی آمریکا را نیز در پی داشته است. متقابلاً شعارها و مواضع انتقادی دموکرات‌ها به ویژه اوباما نسبت به سیاست‌های جنگ طلبانه جمهوری‌خواهان موجب افزایش محبوبیت دموکرات‌ها و شخص وی در سطح جهان شده است.

آنان همچنین به نیکی می‌دانند دموکرات‌ها برخلاف جمهوری‌خواهان در سیاست خارجی خود بر اهرم حقوق بشر تأکید بیشتری دارند. بنابراین از نظر اصولگرایان طرفدار دولت اوباما در اعمال سیاست‌های خصمانه علیه ایران در مقایسه با رقیب جمهوری‌خواه خود از ظرفیت‌ها و امکانات بیشتری برخوردار است. او با اتکا به محبوبیت خود و با استفاده از شعار حمایت از حقوق بشر که برخلاف شعار جنگ با تروریسم، مورد تأیید جامعه جهانی است، برای اعمال فشار برایران دست بازتری خواهد داشت. متقابلاً اصولگرایان طرفدار دولت تغییر میدان رویارویی از هسته‌ای به حقوق بشر و یا دستکم محور شدن حقوق بشر در منازعه میان ایران و آمریکا را کاملاً به ضرر خود ارزیابی می‌کنند. آنان که در سیاست داخلی بر روش‌های اصولگرایان طرفدار دولته و متمرکز تکیه می‌کنند، منتقدان خود را از داشتن حداقل امکانات تضمین کننده آزادی بیان و قلم محروم ساخته و حتی حاضر به برگزاری انتخاباتی با حداقل استانداردهای لازم نیستند در رویارویی با آمریکا در این عرصه موقعیت خود را سخت آسیب‌پذیر می‌یابند.

آنان به خوبی می‌دانند برخلاف موضوع هسته‌ای که می‌تواند حمایت کشورهای جهان سوم را به علت احساس خطر و یا منافع مشترک ، موجب گردد، موضوع حقوق بشر فاقد چنین ظرفیتی است و کمتر کشوری درجهان حاضر خواهد شد از کشوری که متهم به نقض حقوق بشر و آزادی‌های شهروندی است حمایت کند.

مجموعه واقعیات فوق اصولگرایان طرفدار دولت را به این نتیجه رسانده است که از ادامه حضور جمهوری خواهان جنگ طلب در کاخ سفید استقبال و برای پیروزی مک کین دعا می‌کنند.

جالب آنکه در خبرها آمده بود که، گردانندگان شبکه القاعده از نامزدی سناتور جان مک کین نامزد جمهوریخواهان در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا حمایت کرده است. برخی منابع در سایت های وابسته به القاعده از حمایت علنی گردانندگان این گروه خبر داده اند که القاعده آرزو کرده است جان مک کین به عنوان رییس جمهوری این کشور برگزیده شود.

محمد حافظ یکی از افراد وابسته به القاعده این پیام را به نقل از اسامه بن لادن رهبری شبکه القاعده منتشر کرد.

واقعیت این است که افراطیون جمهوری‌خواه برای توجیه سیاست‌های جنگ‌طلبانه خود به حضور افراطیون در کشورهای هدف نیاز دارند. درک این حقیقت که وجود افراطیون و ستیزه جویان به یکدیگر وابسته است و آنان برای ادامه حیات به یکدیگر نیاز دارند، کار چندان مشکلی نیست

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد

اگر این مطلب برای شما جالب است لطفا برای نویسنده مطلب دیدگاهتان را ارسال کنید ، این کار باعث خوشحالی و دلگرمی نویسنده میشود ، البته شما میتوانید با وسیله خوراک این وبلاگ همیشه و به راحتی و با سرعت بیشتر آخرین مطالب وبلاگ را دریافت کنید ، پس همکنون آبونه خوراک این وبلاگ شوید . میخواهم مشترک خوراک (RSS) شوم .