خبرخوان کازرون نیوز » سیاسی

دفاع از نظام اسلامی به هر وسیله؟!!

سید غلامحسین امامی — Thu, 30 Jul 2009 05:37:31 +0000

توضیح دهکده جهانی :حجه الاسلام دکتر محمد مطهری فرزند شهید مطهری مقاله ای نوشته اند با عنوان ” دفاع از نظام اسلامی به هر وسیله؟” مقاله ایشان طعم نوشته های شهید مطهری و منش و سلوک آن شهید عزیز را دارد. دکتر محمد مطهری دارای تحصیلات الکترونیک وفلسفه می باشد و کوچکترین فرزند ، استاد شهید مرتضی مطهری می باشد. نوشته اخیر ایشان از آن جهت که در فضایی معتدل بیطرفانه و غیر احساسی نگاشته شده است قابل تامل می باشد هرچند با پاره ای از مطالب ان موافق نباشیم

دفاع از نظام اسلامي به هر وسیله؟!!محمد مطهري
به جرأت مي‌توان گفت که قاطبه افراد غيرمغرضي که در سي سال گذشته با انقلاب قهر کرده‌اند، به دليل يک واژه سه حرفي بوده است: «ظلم». اين افراد، يا ظلمي بر خودشان رفته و فريادرسي نديده‌اند، و يا ظلمي آشکار در حق يک فرد ـ مانند آنچه در جريان بازجويي وحشتناک بر همسر سعيد امامي رفت ـ شاهد بوده‌اند، ولي هر چه به انتظار نشسته‌اند آب از آب تکان نخورده است. درد و سخن در اين زمينه بسيار است؛ تنها به ذکر چند نکته بسنده مي‌کنم.

1. دفاع از يک نظام اسلامي با توسل به شيوه‌هاي غيراسلامي و بلکه غيرانساني، همان قدر موفقيت آميز است که کسي بخواهد با شرابخواري از سنت نبوي پاسداري کند. برخي رفتارها مخصوصا با بازداشت شدگان وقايع اخير و خانواده هايشان گواهي مي‌دهد که گروهي پرنفوذ ـ که حفظ آبرويشان تضمين شده است ـ براي اينکه به خيال خودشان چشم فتنه را در بياورند مجاز به هر نوع ظلمي هستند حتي اگر چيزي از آبروي انقلاب و امام باقي نگذارند.

2. به نظر مي‌رسد که در کشور ما همه مسائل، جز يک مسأله، قابل چشم پوشي و يا اهمال است حتي آنجا که پاي يک حکم اسلامي و يا روحانيت در ميان باشد. آن استثنا آنجاست که مساله، نام «امنيتي» به خود بگيرد، به طوري که تقاضاي اجراي عدالت در مورد يک مساله امنيتي از سوي هر کس، مساوي است با همسو خوانده شدن با اسرائيل.

به همين دليل است که براي آزرده نشدن برادران اروپايي حکم قطع دست سارق (در شرايط خاص) که در قرآن هم آمده اجرا نمي‌شود و حتي در مورد اعدام شروران متجاوز به عنف به کودکان و نواميس مردم به خاطر اعتراض کشورهاي غربي کوتاهي صورت مي‌گيرد (چون اين مسائل «امنيتي» نيست و بنابراين مي‌توان کوتاه آمد)، اما در مورد مرگ افرادی چون زهرا بني يعقوب در زندان اگر تمام آبروي اسلام و نظام و انقلاب هم فدا شود مسأله‌اي نيست چون پاي دردانه‌هاي امنيتي در ميان است. باز از همين روست که فيلم «مارمولک» با اينکه شائبه به ملعبه درآمدن روحانيت را داشت از سوي کارشناسان امنيتي بي اشکال اعلام شد اما فيلم «به رنگ ارغوان» که در مورد يک مأمور امنيتي است به خاطر ممانعت آنان جواز نمايش نمي‌گيرد.

3. هنوز پس از سي سال معلوم نيست که وظيفه نخبگان و مردم در قبال ظلمهاي مشهود در نظام اسلامي چيست؟ من نمي‌دانم که چرا بايد درباره رابطه ميان جمهوريت و اسلاميت صدها کتاب و مقاله نوشته شود اما موضوع مهمي مانند وظيفه مسئولان، علما و مردم در قبال ظلمها در يک نظام اسلامي، مورد توجه قرار نگيرد؟ حضرت امام (ره) در وصيتنامه خويش در مورد ترويج فساد چنين هشدار دادند که «مردم به دستگاه‌هاي مربوطه رجوع کنند و اگر آنان کوتاهي نمودند، خودشان مکلف به جلوگيري هستند». البته به مخيله امام هم خطور نمي‌کرد که بتوان برخي افراد بازداشتي در جمهوري اسلامي را به بهانه شرايط امنيتي، بدون محاکمه مستقيما از اتاق بازجويي روانه قبرستان کرد و الاّ چه بسا امام در وصيت نامه خود راه حلهايي در اين مورد ارائه مي‌داد.

4. افراد بازداشت شده حتي اگر مرتد و منافق و محارب هم بودند نبايد با خانواده هايشان چنين رفتار مي‌شد. اين ديگر چه صيغه‌اي است که وقتي کسي بازداشت مي‌شود افراد خانواده اش بايد گاهي تا چند هفته سراسيمه در بيمارستانها و پزشکي قانوني سرگردان باشند و يا در اطراف زندانها تنها براي گرفتن کوچکترين اطلاعي از محل نگهداري آنان ضجه زده و التماس کنند و کسي پاسخگو نباشد و نهايتا منتظر تماس يک فرد ناشناس بمانند؟ (مگر آنکه قصدي در تکثير مخالفان نظام در ميان باشد).

در مقابل، وقتي گروهي از نمايندگان مجلس، در سايت خود از خانواده‌هاي بازداشت شدگان مي‌خواهند به آنان مراجعه کرده شايد بتوانند آنها را در پيداکردن عزيزانشان ياري کنند بلافاصله آن سايت فيلتر مي‌شود! آيا اين همان “آزادي تقريبا مطلق” در ايران است که چندي پيش رئيس جمهور در جواب خبرنگار خارجي از آن سخن مي‌گفت؟ داستان مکرر چگونگي رفتار با خانواده‌هاي جان باختگان و تعهدات اجباري هنگام تحويل جنازه از جمله اينکه «هيچ شکايتي نداريم»، خود حکايت جانسوز ديگري است.

5. عمل به قانون هم مثل خيلي چيزهاي ديگر جناحي شده است. خلاف قانون، فقط اين نيست که کانديدايي به حکم شوراي نگهبان تمکين نکند. نمي‌شود در اين مورد فرياد را به عرش رساند اما در قبال هرگونه رفتار غيرقانوني با مردم معترض ـ که با اندک محبتي مي‌توانستند قاطبه آنان را جذب کنند ـ سکوت کرد. چنانکه پيش از اين نيز گفته ام اگر نظام ما با برخي از آنچه تحت لواي «حفظ نظام» صورت مي‌گيرد سقوط نکند بسيار بعيد است که با عامل ديگري، حتي حمله نظامي از پا درآيد.

6. ميان «جمع کردن» يک بحران با «حل کردن» آن تفاوت بسيار است. اولي از کساني برمي آيد که به هر مساله تنها به ديد امنيتي مي‌نگرند و دومي کار افراد بصير و دلسوزي است که ديدي جامع به مسائل داشته و راه حلهاي امنيتي را آنهم بدون وقوع هيچ ظلمي آخرين گزينه مي‌دانند نه اولين گزينه. با ظلم مي‌توان يک مسأله را جمع کرد اما نمي‌توان آن را حل کرد. در يک نظام مردمي هميشه راه حل غير امنيتي مقدم و بسيار کارساز است.

روشن نيست افرادي که خود را «دشمن شناس» مي‌دانند چگونه درباره اين کارخانه‌هاي بزرگ ضد انقلاب سازي که حتي از به کام مرگ فرستادن فرزند يک مقام مسئول در بازداشتگاه هم ابايي ندارند، از رد پاي دشمن در بازداشتگاهها سخن به ميان نمي‌آورند؟ به راستي کساني که با فرزند يک مقام مسئول اين مي‌کنند با جوانان بي نام و نشان چه مي‌کنند؟

اين را هم بايد اضافه کرد که ما امروز «دشمن شناس» خودخوانده زياد داريم. عده‌اي توجه ندارند که به ويژه در هنگام بحران‌ها، دشمن‌شناسي تنها از معدود افراد بصير، عالم و متقي بر مي‌آيد و نبايد اجازه داد يکي با دسترسي به شنود، ديگري با خواندن چند بولتن محرمانه، سومي براي تسويه حساب‌هاي شخصي، چهارمي با تفسيرهاي سودجويانه تحليل‌هاي بيگانگان و پنجمي براي خودشيريني يا شهوت پست و مقام، خود را «دشمن شناس» جا بزنند.

اين به اصطلاح دشمن شناسان، که اخيرا آيت الله استادي گروهي از آنان را به نقد کشيد، به دليل قضاوت بر اساس جناح بازي ـ که به عقيده من نوعي شرک است ـ عملا بسياري از طرفداران واقعي انقلاب اسلامي، از مردم عادي گرفته تا ديگران را نه تنها از انقلاب که گاهي از اسلام هم بيزار کرده و مي‌کنند و در عمل ولو با نيت خير، خيانتي را انجام مي‌دهند که از هيچ دشمني بر نمي‌آيد.

7. کسي نمي‌تواند خود را پيرو ولايت فقيه بداند و در عين حال در مورد ظلمهايي که نهايتا کل نظام اسلامي را به نابودي خواهد کشاند بي تفاوت بماند، مگر آنکه پيامبر (ص) را ـ نعوذ بالله ـ دروغگو بپندارد. به فرموده پيامبر (ص)، ظلم يک حکومت را نابود مي‌کند و حتي کفر چنين اثري ندارد. بنابراين هر کس نسبت به رهبر انقلاب ارادت بيشتري دارد بايد نسبت به ظلم به مردم که در واقع، خطري است که رهبري و کل نظام را تهديد مي‌کند بيشتر فرياد بزند. کسي که در شرايط فعلي تنها دم از اطاعت از رهبري مي‌زند و در عين حال بر اين ظلم‌ها چشم مي‌بندد چاپلوس رهبري است نه مطيع و مريد او.

چه اتفاقي بايد بيفتد که قاطبه علما که خود نيز براي استقرار و دوام نظام زحمتها کشيده‌اند فارغ از جناح بنديها و دعواهاي انتخاباتي در مقابل اين ظلمها واکنش جدي نشان دهند؟ آيا براي مردم قابل قبول است که براي فوت يک عالم دست چندم ـ که البته تکريمشان واجب است ـ چندين اطلاعيه از سوي علما در کمتر از 24 ساعت صادر شود ولي براي مرگ چند جوان در بازداشتگاه‌هايي که هيچ کس مسؤوليت آن را نمي‌پذيرد سکوت پيشه شود؟ نقش روحانيت در نظام اسلامي تملق گويي نسبت به نظام نيست، بلکه همان طور که شهيد مطهري تاکيد داشت ـ و البته تا حد زيادي مغفول ماند ـ رويکردي نظارتي و منتقدانه با تکيه بر عدالت است.

در اينجا ذکر دو مطلب لازم است. اول آنکه آنچه گفته شد، نه به معناي ناديده گرفتن خدمات قاطبه دست اندرکاران امنيت کشور است که بدون توسل به ظلم، خدمات زيادي براي مردم انجام داده و مي‌دهند و نه به معناي عدم لزوم مجازات سنگين براي آشوبگران واقعي که بسيار هم اندک بوده‌اند. ديگر آنکه راه حلهايي از قبيل تشکيل چند کميته رسيدگي ـ که متاسفانه تا قبل از کشته شدن فرزند يکي از مسئولان صورت نگرفت ـ اگر قرار است نهايتا به تهيه چند گزارش «خيلي محرمانه» و ارسال آن براي مسئولان بينجامد، هيچ کمکي به باور مردم به مقابله جدي با اين فجايع نخواهد کرد و شايد تشکيل ندادنش مفيدتر باشد زيرا براي مردم اميد واهي ايجاد مي‌کند.

روشن است که مرحوم محسن روح الاميني تنها مقتول مظلوم نبود گر چه اکثر صداها تنها پس از مرگ او درآمد. ما به جز چند نام ديگر مانند سهراب و اشکان نشنيده‌ايم، اما آنچه مسلم است هر کس به ظلم کشته شده باشد در قيامت کبري با کفن خونين راه را بر مسببان و نيز سکوت کنندگاني مانند نويسنده خواهد بست. به سبب سياست خبري موجود، کسي نمي‌داند آيا مثلا آنچه در مورد افراد بي‌کسي مانند «ترانه موسوي» دهان به دهان مي‌گردد راست است؟ خانواده وي که ظاهرا در اطراف مسجد قبا دستگير شده به کجا بايد مراجعه کنند؟ متأسفانه سياست خبري رسانه ملي هر خبري را باورپذير کرده است.

آيا رسانه ملي در مورد آنچه بر او گذشته است خبر موثقي خواهد داد و در صورت اثبات جرم، مجرمين را معرفي خواهد کرد؟ اگر چنين باشد اميدي به عدم تکرار اينگونه فجايع هست اما به نظر مي‌رسد اين رسانه، فعلا موظف به رصد کردن ظلم در جهان به جز ايران است آنهم در مورد کشورهايي که با ايران مشکل سياسي دارند.

شربيني که توسط يک «شهروند» آلماني در يک کشور سکولار کشته شد و در بيش از 200 بخش خبري در کشورمان از او ياد شد بسيار مظلوم بود، اما آيا يک جوان ايراني که در يک اعتراض آرام خياباني دستگير شده و بعد جنازه اش در سانسور کامل خبري ـ آن هم در کشوري که خود را پرچمدار استقرار عدالت در جهان مي‌داند ـ از بازداشتگاه بيرون مي‌آيد صدها بار مظلومتر از شربيني نيست؟

اينکه بيگانگان در حوادث اخير دست داشتند يا نداشتند، نقشه قبلي يا انقلاب مخملي در کار بود يا نبود، نظام در خطر بود يا نبود، مسبب اوليه و ثانويه اين بود يا آن، اينها بر فرض صحت، هيچ‌کدام مجوز سر سوزني ظلم به کسي نمي‌شود. در اسلام رعايت عدالت نسبت به قاتل امير المؤمنين (ع) هم واجب است

نوشته شده در جامعه, سیاسی

دفاع از نظام اسلامی به هر وسیله؟!!

سید غلامحسین امامی — Thu, 30 Jul 2009 05:37:31 +0000

نوشته شده در جامعه, سیاسی

آیین فرمانروایی به روایت مولا امام علی (ع) در نامه به مالک اشتر نخعی

سید غلامحسین امامی — Mon, 06 Jul 2009 11:37:58 +0000

با سلام

سیزدهم رجب ،زادروز میلاد با سعادت امام علی (ع) ، مجسمه بی بدیل عدل و تقوا و روز پدر را به همه هموطنان عزیز بویژه پدران عزیز ایران زمین تبریک می گویم. به همین مناسبت ، ترجمه نامه بسیار مهم ایشان به مالک اشتر نخعی از یاران باوفای ایشان و حاکم مصر، حضورتان تقدیم می کنم. با نگاهی به بند بند این نامه می توان این نامه را به نوعی مانیفست حکومتداری مولا علی (ع) دانست. باشد تا آنانی که داعیه راه و هدف مولا علی را دارند. این بیانات را نصب العین زمامداری خویش قرار دهند.

به نام خداوند بخشنده مهربان

اين فرمانى است از بنده خدا، على امير مؤمنان به مالك اشتر پسر حارث، در عهدى كه با او مى‏گذارد، هنگامى كه وى را به حكومت مصر مى‏گمارد تا خراج آن را فراهم آرد، و پيكار كردن با دشمنان و سامان دادن كار مردم مصر و آباد كردن شهرهاى آن.

او را فرمان مى‏دهد به ترس از خدا و مقدم داشتن طاعت خدا بر ديگر كارها، و پيروى آنچه در كتاب خود فرمود، از واجب و سنتّها كه كسى جز با پيروى آن راه نيك‏بختى را نپيمود. و جز با نشناختن و ضايع ساختن آن بدبخت نبود، و اينكه خداى سبحان را يارى كند به دل و دست و زبان، چه او (جلّ إسمه) يارى هر كه او را يار باشد پذيرفته است و ارجمندى آن كس كه دين او را ارجمند سازد، به عهده گرفته.

و او را مى‏فرمايد تا نفس خود را از پيروى آرزوها بازدارد، و هنگام سركشيها به فرمانش آرد كه « همانا نفس به بدى وا مى‏دارد، جز كه خدا رحمت آرد.»

و مالك بدان كه من تو را به شهرهايى مى‏فرستم كه دستخوش دگرگونيها گرديده، گاه داد و گاهى ستم ديده، و مردم در كارهاى تو چنان مى‏نگرند كه تو در كارهاى واليان پيش از خود مى‏نگرى، و در باره تو آن مى‏گويند كه درباره آنان مى‏گويى، و نيكوكاران را به نام نيكى توان شناخت كه خدا از ايشان بر زبانهاى بندگانش جارى ساخت. پس نيكوترين اندوخته خود را كردار نيك بدان و هواى خويش را در اختيار گير، و بر نفس خود بخيل باش و زمام آن را در آنچه برايت روا نيست رها مگردان، كه بخل ورزيدن بر نفس، داد آن را دادن است در آنچه دوست دارد، يا ناخوش مى‏انگارد، و مهربانى بر رعيت را براى دل خود پوششى گردان و دوستى ورزيدن با آنان را و مهربانى كردن با همگان، و مباش همچون جانورى شكارى كه خوردنشان را غنيمت شمارى چه رعيّت دو دسته‏اند : دسته‏اى برادر دينى تواند، و دسته ديگر در آفرينش با تو همانند. گناهى از ايشان سر مى‏زند، يا علتهايى بر آنان عارض مى‏شود، يا خواسته و ناخواسته خطايى بر دستشان مى‏رود. به خطاشان منگر، و از گناهشان درگذر، چنانكه دوست دارى خدا بر تو ببخشايد و گناهت را عفو فرمايد، چه تو برتر آنانى، و آن كه بر تو ولايت دارد از تو برتر است، و خدا از آن كه تو را ولايت داد بالاتر، و او ساختن كارشان را از تو خواست و آنان را وسيلت آزمايش تو ساخت، و خود را آماده جنگ با خدا مكن كه كيفر او را نتوانى برتافت 4 و در بخشش و آمرزش از او بى‏نيازى نخواهى يافت، و بر بخشش پشيمان مشو و بر كيفر شادى مكن، و به خشمى كه توانى خود را از آن برهانى مشتاب، و مگو مرا گمارده‏اند و من مى‏فرمايم، و اطاعت امر را مى‏پايم 5. چه اين كار دل را سياه كند و دين را پژمرده و تباه و موجب زوال نعمت است و نزديكى بلا و آفت، و اگر قدرتى كه از آن برخوردارى، نخوتى در تو پديد آرد و خود را بزرگ بشمارى، بزرگى حكومت پروردگار را كه برتر از توست بنگر، كه چيست، و قدرتى را كه بر تو دارد و تو را بر خود آن قدرت نيست، كه چنين نگريستن سركشى تو را مى‏خواباند و تيزى تو را فرو مى‏نشاند و خرد رفته‏ات را به جاى باز مى‏گرداند.

بپرهيز كه در بزرگى فروختن، خدا را همنبرد خوانى و در كبريا و عظمت خود را همانند او دانى كه خدا هر سركشى را خوار مى‏سازد و هر خودبينى را بى مقدار.

داد خدا و مردم و خويشاوندان نزديكت را از خود بده، و آن كس را كه از رعيت خويش دوست مى‏دارى، كه اگر داد آنان را ندهى ستمكارى، و آن كه بر بندگان خدا ستم كند خدا را به جاى بندگانش دشمن او بود، و آن را كه خدا دشمن گيرد، دليل وى را نپذيرد و او با خدا سر جنگ دارد، تا آنگاه كه بازگردد و توبه آرد، و هيچ چيز چون بنياد ستم نهادن، نعمت خدا را دگرگون ندارد، و كيفر او را نزديك نيارد، كه خدا شنواى دعاى ستمديدگانست و در كمين ستمكاران.

و بايد از كارها آن را بيشتر دوست بدارى كه نه از حق بگذرد، و نه فروماند، و عدالت را فرا گيرتر بود و رعيت را دلپذيرتر، كه ناخشنودى همگان خشنودى نزديكان را بى‏اثر گرداند، و خشم نزديكان خشنودى همگان را زيانى نرساند، و به هنگام فراخى زندگانى، سنگينى بار نزديكان بر والى از همه افراد رعيت بيشتر است، و در روز گرفتارى يارى آنان از همه كمتر، و انصاف را از همه ناخوشتر دارند، و چون درخواست كنند فزونتر از ديگران ستهند و به هنگام عطا سپاس از همه كمتر گزارند، و چون به آنان ندهند ديرتر از همه عذر پذيرند و در سختى روزگار شكيبايى را از همه كمتر پيشه گيرند، و همانا آنان كه دين را پشتيبانند، و موجب انبوهى مسلمانان، و آماده پيكار با دشمنان، عامه مردمانند. پس بايد گرايش تو به آنان بود و ميلت به سوى ايشان.

و از رعيت آن را از خود دورتر دار و با او دشمن باش كه عيب مردم را بيشتر جويد، كه همه مردم را عيبهاست و والى از هركسى سزاوارتر به پوشيدن آنهاست. پس مبادا آنچه را بر تو نهان است آشكار گردانى و بايد، آن را كه برايت پيداست بپوشانى، و داورى در آنچه از تو نهان است با خداى جهان است. پس چندان كه توانى زشتى را بپوشان تا آن را كه دوست دارى بر رعيت پوشيده ماند، خدا بر تو بپوشاند. گره هر كينه را كه از مردم دارى بگشاى و رشته هر دشمنى را پاره نماى. خود را از آنچه برايت آشكار نيست ناآگاه گير و شتابان گفته سخن چين را مپذير، كه سخن چين نرد خيانت بازد هر چند خود را همانند خيرخواهان سازد.

و بخيل را در رأى زنى خود در مياور كه تو را از نيكوكارى باز گرداند، و از درويشى مى‏ترساند. و نه ترسو را تا در كارها سستت نمايد، و نه آزمند را تا حرص ستم را برايت بيارايد، كه بخل و ترس و آز سرشتهايى جدا جداست كه فراهم آورنده آنها بدگمانى به خداست. بدترين وزيران تو، كسى است كه پيش از تو وزير بدكاران بوده و آن كه در گناهان آنان شركت نموده. پس مبادا چنين كسان محرم تو باشند كه آنان ياوران گناهكارانند، و ستمكاران را كمك كار، و تو جانشينى بهتر از ايشان خواهى يافت كه در رأى و گذاردن كار چون آنان بود، و گناهان و كردار بد آنان را بر عهده ندارد. آن كه ستمكارى را در ستم يار نبوده، و گناهكارى را در گناهش مددكار. بار اينان بر تو سبكتر است، و يارى ايشان بهتر، و مهربانى‏شان بيشتر و دوستى‏شان با جز تو كمتر. پس اينان را خاص خلوت خود گير و در مجلسهايت بپذير، و آن كس را بر ديگران بگزين كه سخن تلخ حق را به تو بيشتر گويد، و در آنچه كنى يا گويى و خدا آن را از دوستانش ناپسند دارد كمتر يارى‏ات كند. و به پارسايان و راستگويان بپيوند، و آنان را چنان بپرور كه تو را فراوان نستايند، و با ستودن كار بيهوده‏اى كه نكرده‏اى خاطرت را شاد ننمايند، كه ستودن فراوان خود پسندى آرد، و به سركشى وادارد.

و مبادا نكوكار و بد كردار در ديده‏ات برابر آيد، كه آن رغبت نكوكار را در نيكى كم كند، و بد كردار را به بدى وادار نمايد، و در باره هر يك از آنان آن را عهده‏دار باش كه او بر عهده خود گرفت، و بدان كه هيچ چيز گمان والى را به رعيت نيك نيارد، چون نيكيى كه در حق آنان كند و بارشان را سبك دارد، و ناخوش نشمردن از ايشان آنچه را كه حقى در آن ندارد بر آنان. پس رفتار تو چنان بايد، كه خوش گمانى رعيت برايت فراهم آيد، كه اين رنج دراز را از تو مى‏زدايد. و به خوش گمانى تو آن كس سزاوارتر كه از تو بدو نيكى رسيده و بدگمانى‏ات بدان بيشتر بايد كه از تو بدى ديده.

و آيين پسنديده‏اى را بر هم مريز كه بزرگان اين امّت بدان رفتار نموده‏اند، و مردم بدان وسيلت به هم پيوسته‏اند، و رعيّت با يكديگر سازش كرده‏اند، و آيينى را منه كه چيزى از سنتهاى نيك گذشته را زيان رساند، تا پاداش از آن نهنده سنّت باشد و گناه شكستن آن بر تو ماند.

و با دانشمندان فراوان گفتگو كن و با حكيمان فراوان سخن در ميان نه، در آنچه كار شهرهايت را استوار دارد و نظمى را كه مردم پيش از تو بر آن بوده‏اند برقرار.
و بدان كه رعيت را صنفهاست كه كار برخى جز به برخى ديگر راست نيايد، و به برخى از برخى ديگر بى‏نيازى نشايد. از آنان سپاهيان خدايند و دبيران كه در نوشتن نامه‏هاى عمومى و يا محرمانه انجام وظيفه نمايند. و از آنها داوران‏اند كه كار به عدالت دارند و عاملانند كه كار خود به انصاف و مدارا رانند، و از آنان أهل جزيه و خراج‌اند، از ذميّان و مسلمانان. و بازرگانانند و صنعتگران و طبقه فرودين از حاجتمندان و درويشان. و خدا نصيب هر دسته را معين داشته و ميزان واجب آن را در كتاب خود يا سنّت پيامبرش (ص) نگاشته، كه پيمانى از جانب خداست و نگهدارى شده نزد ماست.

پس سپاهيان به فرمان خدا رعيت را دژهاى استوارند، و واليان را زينت و وقار. دين به آنان ارجمندست، و راه‏ها بى گزند، و كار رعيت جز به سپاهيان قرار نگيرد، و كار سپاهيان جز با خراجى كه خدا براى آنان معين فرموده درستى نپذيرد. تا بدان در جهاد با دشمن خود نيرومند شوند و كار خود را بدان سامان دهند. و آنان را از خراج آن اندازه بايد كه نيازمنديشان را كفايت نمايد. و اين دو دسته رعيت و سپاهيان بر پاى نماند جز با سومين دسته از مردمان كه قاضيانند و عاملان و نويسندگان ديوان، كه كار عقدها را استوار مى‏كنند و آنچه سود مسلمانان است فراهم مى‏آورند، و در كارهاى خصوصى و عمومى مورد اعتمادند.

و كار اين جمله استوار نشود جز با بازرگانان و صنعتگران كه فراهم مى‏شوند و با سودى كه به دست مى‏آرند، بازارها را بر پاى مى‏دارند. و كار مردم را كفايت مى‏كنند، در آنچه ديگران مانند آن نتوانند. سپس طبقه فرودينند از نيازمندان و درويشان كه سزاوار است بخشيدن به آنان، و يارى كردن ايشان.

و براى هر يك از آنان نزد خدا از غنيمت گشايشى است، و هر يك را بر والى حقى، چندانكه كارشان را سامان دهد، و والى چنانكه بايد از عهده آنچه خدا بر او واجب كرده بر نيايد، جز با كوشش و از خدا يارى جستن و خود را براى اجراى حق آماده نمودن، و شكيبايى در انجام كار، بر او آسان باشد يا دشوار. پس از سپاهيان خود كسى را بگمار كه خيرخواهى وى براى خدا و رسول او و امام خود بيشتر دانى و دامن او را پاكتر و بردبارى‏اش برتر، كه دير به خشم آيد و زود به پذيرفتن پوزش گرايد، و بر ناتوانان رحمت آرد، و با قويدستان برآيد، و آن كس كه درشتى او را بر نيانگيزاند، و ناتوانى وى را بر جاى ننشاند، و از آنان كه گوهرى نيك دارند و از خاندانى پارسايند، و از سابقتى نيكو برخوردار. پس دليران و رزم‏آوران و بخشندگان و جوانمردان، كه اينان بزرگوارى را در خود فراهم كرده‏اند و نيكوييها را گردآورده. پس در كارهاى آنان چنان بينديش كه پدر و مادر در باره فرزند خويش، و مبادا آنچه آنان را بدان نيرومند مى‏كنى در ديده‏ات بزرگ نمايد، و نيكويى‏ات در باره ايشان هر چند اندك باشد خرد نيايد، كه آن نيكى آنان را به خيرخواهى تو خواند و گمانشان را در باره‏ات نيكو گرداند، و رسيدگى به كارهاى خرد آنان را به اعتماد وارسى كارهاى بزرگ وامگذار، كه اندك لطف تو را جايى است و از آن سود برگيرند، و بسيار آن را جايى كه از آن بى‏نياز نبوند.

و بايد گزيده‏ترين سران سپاه نزد تو آن بود كه با سپاهيان يار باشد و آنان را كمك‏كار، و از آنچه دارد بر آنان ببخشايد چندانكه خود و كسانشان را كه به جاى نهاده‏اند شايد، تا عزم همگى شان در جهاد با دشمن فراهم آيد. چه مهربانى تو به آنان دلهاشان را بر تو مهربان نمايد. و آنچه بيشتر ديده واليان بدان روشن است، برقرارى عدالت در شهرها و ميان رعيت دوستى پديد شدن است، و دوستى آنان آشكارا نگردد جز آنگاه كه دل ايشان بى گزند شود، و خيرخواهى شان راست نيايد جز كه با واليان يكدل و مهربان باشند و دوام حكومت آنان را سنگين نشمارند، و گفتگو از دير ماندن آنان را بر سر كار، واگذارند. پس اميدشان را برآر، و ستودنشان را به نيكى پيوسته دار، و رنج كسانى را كه كوششى كرده‏اند بر زبان آر، كه فراوان كار نيكوى آنان را ياد كردن، دلير را بر انگيزاند، و ترسان بد دل را به كوشش مايل گرداند، إن شاء اللّه، نيز مقدار رنج هر يك را در نظر دار و رنج يكى را به حساب ديگرى مگذار، و در پاداش او به اندازه رنجى كه ديده و زحمتى كه كشيده تقصير ميار، و مبادا بزرگى كسى موجب شود كه رنج اندك او را بزرگ شمارى و فرودى رتبه مردى سبب شود، كوشش سترگ وى را خوار به حساب آرى.
و آنجا كه كار بر تو گران شود و دشوار و حقيقت كارها نا آشكار، بخدا و رسولش باز آر، چه خداى تعالى مردمى را كه دوستدار راهنمايى‏شان بوده گفته است «اى كسانى كه ايمان آورديد خدا و رسول و خداوندان امر خويش را فرمان بريد پس اگر در چيزى با يكديگر خصومت ورزيديد، آنرا به خدا و رسول بازگردانيد» و بازگرداندن به خدا گرفتن محكم كتاب او قرآنست. و بازگرداندن به رسول گرفتن سنت جامع اوست كه پذيرفته همگانست. و براى داورى ميان مردم از رعيت خود آنرا گزين كه نزد تو برترين است. آنكه كارها بر او دشوار نگردد و ستيز خصمان وى را به لجاجت نكشاند، و در خطا پايدار نبود، و چون حق را شناخت در بازگشت بدان در نماند. و نفس او به طمع ننگرد، و تا رسيدن به حق، به اندك شناخت بسنده نكند، و در شبهت‏ها درنگش از همه بيش باشد و حجت را بيش از همه به كار برد، و از آمد شد صاحبان دعوى كمتر به ستوه آيد و در آشكار گشتن كارها شكيباتر بود و چون حكم روشن باشد در داورى قاطع‏تر. آنكس كه ستايش فراوان وى را به خودبينى نكشاند و خوش آمد گوئى او را بر نيانگيزاند،

و اينان اندك‏اند. پس داورى چنين كس را فراوان تيمار دار و در بخشش بدو گشاده دستى به كار آر چندانكه نياز وى به مردمان كم افتد، و رتبت او را نزد خود چندان بالا بر كه از نزديكانت كسى در باره وى طمع نكند، و از گزند مردمان نزد تو ايمن ماند. در اين باره نيك بنگر كه اين دين در دست بدكاران گرفتار بود، در آن، كار از روى هوس مى‏راندند و به نام دين دنيا را مى‏خوردند.

سپس در كار عاملان خود بينديش، و پس آزمودن به كارشان بگمار، و به ميل خود و بى مشورت ديگران به كارى مخصوصشان مدار، كه به هواى خود رفتن و براى ديگران ننگريستن، ستمگرى بود و خيانت، و عاملانى اين چنين را در ميان كسانى جو كه تجربت دارند و حيا، از خاندانهاى پارسا كه در مسلمانى قدمى پيشتر دارند، و دلبستگى بيشتر اخلاق آنان گراميتر است و آبروشان محفوظتر و طمعشان كمتر، و عاقبت نگرى‏شان فزونتر. پس روزى اينان را فراخ دار كه فراخى روزى نيروشان دهد تا در پى اصلاح خود برآيند، و بينيازيشان بود، تا دست به مالى كه در اختيار دارند نگشايند، و حجتى بود بر آنان اگر فرمانت را نپذيرفتند، يا در امانتت خيانت ورزيدند. پس بر كارهاى آنان مراقبت دار، و جاسوسى راستگو و وفا پيشه بر ايشان بگمار كه مراقبت نهانى تو در كارهاشان، وادار كننده آنهاست به رعايت امانت، و مهربانى بر رعيت، و خود را از كاركنانت واپاى اگر يكى از آنان دست به خيانتى گشود، و گزارش جاسوسان تو بر آن خيانت همداستان بود، بدين گواه بسنده كن، و كيفر او را با تنبيه بدنى بدو برسان و آنچه بدست آورده بستان. سپس او را خوار بدار، و خيانتكار شمار و طوق بدنامى را در گردنش در آر.

و در كار خراج چنان بنگر كه اصلاح خراج دهندگان در آن است، چه صلاح خراج و خراج دهندگان به صلاح ديگران است، و كار ديگران سامان نگيرد تا كار خراج دهندگان سامان نپذيرد، كه مردمان همگان، هزينه خوار خراجند و خراج دهندگان، و بايد نگريستنت به آبادانى زمين بيشتر از ستدن خراج بود، كه ستدن خراج جز با آبادانى ميسّر نشود، و آن كه خراج خواهد و به آبادانى نپردازد، شهرها را ويران كند و بندگان را هلاك سازد، و كارش جز اندكى راست نيايد، و اگر از سنگينى ماليات شكايت كردند، يا از آفتى كه به كشت رسيده، يا آبى كه از كشتهاشان بريده، يا باران بدانها نباريده يا بذر زمين بر اثر غرق شدن يا بى آبى تباه گرديده، بار آنان را سبك گردان چندانكه مى‏دانى كارشان سامان پذيرد بدان. و آنچه بدان بار آنان را سبك گردانى بر تو گران نيايد، چه آن اندوخته‏اى بود كه به تو بازش دهند، با آبادانى كه در شهرهايت كنند و آرايشى كه به ولايتها دهند، نيز ستايش آنان را به خود كشانده‏اى و شادمانى كه عدالت را ميانشان گسترانده‏اى، حالى كه تكيه بر فزونى قوت آنان خواهى داشت بدانچه نزدشان اندوخته‏اى : از آسايشى كه برايشان اندوخته‏اى و اطمينانشان كه با عدالت خود بدست آورده و مدارايى كه كرده‏اى و بسا كه در آينده كارى پديد آيد كه چون آن را به عهده آنان گذارى با خاطر خوش بپذيرند و خرده نگيرند، كه چون شهرها آبادان بود، هرچه بر عهده مردم آن نهى برد، و زمين جز با تنگدستى ساكنان آن ويران نشود. مردم شهرها هنگامى تنگدست گردند كه واليان روى به گردآوردن مال آرند و از ماندن خود بر سر كار اطمينان ندارند، و از آنچه مايه عبرت است كمتر سود بردارند.
پس در باره كاتبان خود بنگر، و بهترينشان را بر سر كار بياور، و نامه‏هايى را كه در آن تدبيرها و رازهايت نهان است، از ميان جمع كاتبان به كسى مخصوص دار كه صالحتر از ديگران است. كسى كه مكرمت در حق وى او را به طغيان نكشاند و بر تو دلير نگرداند آنسانكه در جمع حاضران مخالفتت تواند، و غفلتش سبب نشود كه در رساندن نامه‏هاى عاملانت به تو و نوشتن پاسخ درست آنها از تو به آنان سهل انگارى كند، و در آنچه براى تو مى‏گيرد و آنچه از جانب تو مى‏دهد فروگذارى. و پيمانى را كه به سود تو بسته سست نگرداند، و در به هم زدن پيمانى كه به زيان توست در نماند و قدر خود را در كارها بداند، چه آن كه قدر خود را نداند در شناختن قدر جز خود نادانتر بود و درماند. و در گزيدن اين كاتبان تنها به فراست و اطمينان، و خوش گمانى خود اعتماد مكن كه مردم براى جلب نظر واليان به آراستن ظاهر مى‏پردازند، و خوش خدمتى را پيشه مى‏سازند. اما در پس آن، نه خيرخواهى است و نه از امانت نشان. ليكن آنان را بيازماى به خدمتى كه براى واليان نيكوكار پيش از تو عهده‏دار بوده‏اند، و بر آن كس اعتماد كن كه ميان همگان اثرى نيكو نهاده، و به امانت از همه شناخته‏تر است و امتحان خود را داده كه اين نشانه خيرخواهى تو براى دين خداست و براى كسى كه كار او بر عهده شماست. و بر سر هر يك از كارهايت مهترى از آنان بگمار كه نه بزرگى كار او را ناتوان سازد، و نه بسيارى آن وى را پريشان، و هر عيب كه در كاتبان توست و تو از آن غافل شوى به عهده تو ماند. ديگر اينكه نيكى به بازرگانان و صنعتگران را بر خود بپذير، و سفارش كردن به نيكويى در باره آنان را به عهده گير، چه كسى كه برجاى بود و چه آن كه با مال خود از اين سو بدان سو رود، و با دسترنج خود كسب كند، كه آنان مايه‏هاى منفعتند و پديدآورندگان وسيلتهاى آسايش و راحت. و آورنده آن از جاهاى دور دست و دشوار، در بيابان و دريا و دشت و كوهسار. جايى كه مردمان در آنجا گرد نيايند و در رفتن بدان جا دليرى ننمايند. اين بازرگانان مردمى آرامند و نمى‏ستيزند، و آشتى جويند و فتنه‏اى نمى‏انگيزند.

به كار آنان بنگر، چه در آنجا باشند كه خود به سر مى‏برى و يا در شهرهاى ديگر. و با اين همه بدان كه ميان بازرگانان بسيار كسانند كه معاملتى بد دارند، بخيلند و در پى احتكارند. سود خود را مى‏كوشند و كالا را به هر بها كه خواهند مى‏فروشند، و اين سود جويى و گرانفروشى زيانى است براى همگان، و عيب است بر واليان. پس بايدت از احتكار منع نمود كه رسول خدا (ص) از آن منع فرمود. و بايد خريد و فروش آسان صورت پذيرد و با ميزان عدل انجام گيرد. با نرخهاى رايج بازار نه به زيان فروشنده و نه خريدار. و آن كه پس از منع تو دست به احتكار زند او را كيفر ده و عبرت ديگران گردان، و در كيفر او اسراف مكن.

سپس خدا را خدا را در طبقه فرودين از مردم، آنان كه راه چاره ندانند و از درويشان و نيازمندان و بينوايان و از بيمارى بر جاى ماندگانند، كه در اين طبقه مستمندى است خواهنده، و مستحق عطايى است به روى خود نياورنده. و براى خدا حقى از خود را كه به آنان اختصاص داده، و نگهبانى آن را به عهده‏ات نهاده پاس دار، و بخشى از بيت المال و بخشى از غله‏هاى زمينهاى خالصه را در هر شهر به آنان واگذار، كه دور دست‏ترين آنان را همان بايد كه براى نزديكان است، و آنچه بر عهده تو نهاده‏اند، رعايت حق ايشان است. پس مبادا فرور رفتن در نعمت، از پرداختن به آنان بازت دارد كه ضايع گذاردنت كارى خرد را به خاطر استوار كردن كارى بزرگ و مهم، عذرى برايت نيارد. پس، از رسيدگى به كارشان دريغ مدار و روى ترش بدانان ميار، و به كارهاى كسى كه به تو دسترسى ندارد بنگر آنان كه در ديده‏ها خوارند و مردم خردشان مى‏شمارند، و كسى را كه بدو اعتماد دارى براى تفقد حال آن جماعت بگذار كه از خدا ترسان باشد و از فروتنان، تا در خواستهاى آنان را به تو رساند.
و با آنان چنان رفتار كن كه چون خدا را ديدى جاى عذرت بماند، كه اين گروه از ميان مردمان به انصاف نيازمندترند از ديگران، و در گزارد حقّ همگان تو را چنان بايد كه عذرت در پيشگاه خدا پذيرفته‏آيد. يتيمان را عهده‏دار باش و كهنسالانى را كه چاره‏اى ندارند و دست سؤال پيش نمى‏آرند،

و اين كار بر واليان گرانبار است و گزاردن حق همه جا دشوار، و بود كه خدا آن را سبك گرداند بر مردمى كه عاقبت جويند و خود را به شكيبايى وا مى‏دارند، و به وعده راست خدا در باره خويش اطمينان دارند.

و بخشى از وقت خود را خاص كسانى كن كه به تو نياز دارند. خود را براى كار آنان فارغ دار و در مجلسى عمومى بنشين تا در آن فروتنى كنى خدايى را كه تو را آفريد. و سپاهيان و يارانت را كه نگهبانانند يا تو را پاسبانانند، از آنان بازدار، تا سخنگوى آن مردم با تو گفتگو كند بى درماندگى در گفتار كه من از رسول خدا (ص) بارها شنيدم كه مى‏فرمود : « هرگز امتى را پاك از گناه نخوانند كه در آن امت بى آنكه بترسند و در گفتار درمانند، حق ناتوان را از توانا نستانند » و درشتى كردن و درست سخن نگفتن آنان را بر خود هموار كن و تنگخويى بر آنان و خود بزرگ بينى را از خود بران، تا خدا بدين كار درهاى رحمت خود را بر روى تو بگشايد و تو را پاداش فرمانبرى عطا فرمايد، و آنچه مى‏بخشى چنان بخش كه بر تو گوارا افتد و آنچه باز مى‏دارى با مهربانى و پوزشخواهى همراه بود. نيز بر عهده تو كارهاست كه خود بايد آن را انجام دهى، از آن جمله پاسخ گفتن عاملان توست آنجا كه كاتبانت درمانند، و رساندن آن را در نامه نتوانند. ديگر نياز مردم را بر آوردن در همان روز كه به تو عرضه دارند و يارانت در انجام تقاضاى آنان گرانى كنند و عذرى آرند. و كار هر روز را در همان روز بران، كه هر روز را كارى است مخصوص بدان، و براى آنچه ميان تو و خداست نيكوترين اوقات و بهترين ساعات را بگذار هرچند همه كارها در همه وقت براى خداست، اگر نيت درست باشد و رعيت را از آن آسايش بود.

و بايد گزارد واجباتى كه خاص خداست و در پى اداى آنى از آن جمله بود كه دينت را براى آن خالص مى‏گردانى. پس در بخشى از شب و روز تن خود را خاص پرستش خدا گردان و آنچه را به خدا نزديكت كند به درستى به انجام رسان، بى هيچ كاهش و نقصان، هر چند تو را دشوار آيد و تنت بفرسايد. و چون با مردمان نمازگزارى چنان گزار كه نه آنان را برمانى و نه نماز را ضايع گردانى، چه ميان مردم كسى بود كه بيمار است يا حاجتى دارد و گرفتارست. من از رسول خدا (ص) آنگاه كه مرا به يمن فرستاد پرسيدم با مردم چگونه نماز گزارم؟ فرمود : « در حد توانايى ناتوانان آنان بگزار و بر مؤمنان رحمت آر. » و پس از اين همه، فراوان خود را از رعيت خويش پنهان مكن كه پنهان شدن واليان از رعيت نمونه‏اى است از تنگخوئى و كم اطلاعى در كارها، و نهان شدن از رعيت، واليان را از دانستن آنچه بر آنان پوشيده است باز دارد، پس كار بزرگ نزد آنان خرد به شمار آيد، و كار خرد بزرگ نمايد، زيبا زشت شود و زشت زيبا، و باطل به لباس حق در آيد. و همانا والى انسانى است كه آنچه را مردم از او پوشيده دارند نداند، و حق را نشانه‏اى نبود، تا بدان راست از دروغ شناخته شود، و تو به هر حال يكى از دو كس خواهى بود : يا مردى كه نفس او در اجراى حق سخاوتمند است، پس چرا خود را بپوشانى و حق واجبى را كه بر عهده توست نرسانى؟ يا كار نيكى را نكنى كه كردن آن توانى؟ يا به بازداشتن حق گرفتارى، در اين صورت مردمان به زودى خود را از درخواست از تو بازدارند چه از بخشش تو نوميدند و چاره ندارند با اينكه بيشتر نيازمندى مردمان بر تو رنجى ندارد، چرا كه شكايت از ستم است و عدالت خواستن يا در معاملتى انصاف جستن.

نيز والى را نزديكان است و خويشاوندان كه خوى برترى جستن دارند و گردن‏فرازى كردن و در معاملت انصاف را كمتر به كار بستن. ريشه ستم اينان را با بريدن اسباب آن برآر و به هيچ يك از اطرافيان و خويشاوندانت زمينى را به بخشش وامگذار، و مبادا در تو طمع كنند با بستن پيمانى كه مجاور آنان را زيان رساند در بهره كه از آب دارند، يا كارى كه بايد با هم به انجام رسانند و رنج آن را برعهده ديگران نهند، پس بر آنان تنها گوارا افتد و عيب آن در دنيا و آخرت بر تو ماند.

و حق را از آن هر كه بود بر عهده‏دار، نزديك يا دور، و در اين باره شكيبا باش و اين شكيبايى را به حساب خدا بگذار. هر چند اين رفتار با خويشاوندان و أطرافيانت بود و عاقبت آن را با همه دشوارى كه دارد، چشم دار، كه پايان آن پسنديده است و سرانجامش فرخنده.

و اگر رعيت بر تو گمان ستم برد، عذر خود را آشكارا با آنان در ميان گذار، و با اين كار از بدگمانى شان درآر، كه بدين رفتار نفس خود را به فرمان آورده باشى و با رعيت مدارا كرده و حاجت خويش را برآورده و رعيت را به راه راست واداشته.

و از صلحى كه دشمن تو را بدان خواند، و رضاى خدا در آن بود، روى متاب كه آشتى، سربازان تو را آسايش رساند. و از اندوه‏هايت برهاند و شهرهايت ايمن ماند، ليكن زنهار زنهار از دشمن خود پس از آشتى بپرهيز كه بسا دشمن به نزديكى گرايد تا غفلتى يابد و كمين خود بگشايد پس دور انديش شو و به راه خوش گمانى مرو، و اگر با دشمنت پيمانى نهادى و در ذمه خود او را امان دادى به عهد خويش وفا كن و آنچه را بر ذمه دارى ادا. و خود را چون سپرى برابر پيمانت بر پا، چه مردم بر هيچ چيز از واجبهاى خدا چون بزرگ شمردن وفاى به عهد سخت همداستان نباشند با همه هواهاى گونه‏گون كه دارند، و رأيهاى مخالف يكديگر كه در ميان آرند. و مشركان نيز جدا از مسلمانان وفاى به عهد را ميان خود لازم مى‏شمردند چه زيان پايان ناگوار پيمان شكنى را بردند. پس در آنچه به عهده گرفته‏اى خيانت مكن و پيمانى را كه بسته‏اى مشكن و دشمنت را كه در پيمان توست مفريب كه جز نادان بدبخت بر خدا دليرى نكند. و خدا پيمان و زينهار خود را امانى قرار داده، و از در رحمت به بندگان رعايت آن را بر عهده همگان نهاده، و چون حريمى استوارش ساخته تا در استوارى آن بيارمند و رخت به پناه آن كشند. پس در پيمان نه خيانتى توان كرد، و نه فريبى داد، و نه مكرى پيش آورد، و پيمانى مبند كه آن را تأويلى توان كرد يا رخنه‏اى در آن پديد آورد. و چون پيمانت استوار شد و عهدت برقرار راه خيانت مپوى و براى به هم زدنش خلاف معنى لفظ را مجوى، و مبادا سختى پيمانى كه بر عهده‏ات فتاده و عهد خدا آن را بر گردنت نهاده، سر بردارد و تو را به ناحق بر به هم زدن آن پيمان وادارد، كه شكيبايى كردنت در كار دشوارى كه گشايش آن را اميدوارى، و پايان نيكويى‏اش را در انتظار، بهتر از مكرى است كه از كيفر آن ترسانى، و اين كه خدا تو را چنان بازخواست كند كه درخواست بخشش او را در دنيا و آخرتت نتوانى.

و بپرهيز از خونها، و ريختن آن به ناروا، كه چيزى چون ريختن خون به ناحق آدمى را به كيفر نرساند، و گناه را بزرگ نگرداند، و نعمت را نبرد، و رشته عمر را نبرد، و خداوند سبحان روز رستاخيز نخستين داورى كه ميان بندگان كند در خونهايى باشد كه از يكديگر ريخته‏اند. پس حكومت خود را با ريختن خونى به حرام نيرومند مكن كه خون به حرام ريختن قدرت را به ناتوانى و سستى كشاند بلكه دولت را از صاحب آن به ديگرى بگرداند.

و به كشتن به ناحق تو را نزد من و خدا عذرى به كار نيايد چه در آن قصاص بايد، و اگر دچار خطا گشتى و تازيانه يا شمشير يا دستت از فرمان برون شد و به ناخواه كسى را كشتى چه در مشت زدن و بالاتر، بيم كشتن است. مبادا نخوت دولت تو را وادارد كه خود را برتر دانى و خونبهاى كشته را به خاندانش نرسانى.

و بپرهيز از خود پسنديدن، و به خودپسندى مطمئن بودن، و ستايش را دوست داشتن كه اينها همه از بهترين فرصتهاى شيطان است تا بتازد، و كرده نيكوكاران را نابود سازد.

و بپرهيز كه با نيكى خود بر رعيت منت گذارى يا آنچه را كرده‏اى بزرگ شمارى يا آنان را وعده‏اى دهى و در وعده خلاف آرى كه منت نهادن ارج نيكى را ببرد و كار را بزرگ شمردن نور حق را خاموش گرداند، و خلاف وعده خشم خدا و مردم را بر انگيزاند. و خداى تعالى فرموده است : «بزرگ دشمنى است نزد خدا كه بگوييد و نكنيد.»

و بپرهيز از شتاب در كارهايى كه هنگام انجام آن نرسيده، يا سستى در آن چون انجامش ممكن گرديده، يا ستيزيدن در كارهايى كه راه راست در آن ناپايدار است، يا سستى ورزيدن آنگاه كه آشكار است. پس هر چيز را در جاى آن بدار و هر كارى را به هنگام آن بگزار.

و بپرهيز از آنكه چيزى را به خود مخصوص دارى كه بهره همه مردم در آن يكسان است، و از غفلت در آنچه بدان توجه بايد، و در ديده‏ها نمايان است. چه آن را كه به ناروا ستده باشى از چنگ تو در آرند، و به زودى پرده كارها از پيش ديده‏ات بردارند، و داد از تو بستانند و به ستمديده رسانند. به هنگام خشم خويشتندار باش و تندى و سركشى ميار و دست قهر پيش مدار و تيزى زبان بگذار، و از اين جمله خوددارى كن، با سخن ناسنجيده بر زبان نياوردن، و در قهر تأخير كردن، تا خشمت آرام شود و عنان اختيار به دستت آيد، و چنين قدرتى بر خود نيابى جز كه فراوان به يادآرى كه در راه بازگشت به سوى كردگارى. و بر تو واجب است به خاطر داشتن آنچه بر واليان پيش از تو رفته است، از حكومت عدلى كه كرده‏اند، و سنت نيكويى كه نهاده‏اند، يا اثرى كه از پيامبر ما (ص) بجاست يا واجبى كه در كتاب خداست. پس اقتدا كنى بدانچه ديدى ما بدان رفتار كرديم، و بكوشى در پيروى آنچه در اين عهدنامه بر عهده تو نهاديم. و من در آن حجت خود را بر تو استوار داشتم، تا چون نفس تو خواهد در پى هواى خود رود، تو را بهانه‏اى نبود.

و من از خدا مى‏خواهم با رحمتى فرا گير كه او راست، و قدرت بزرگ او بر انجام هرگونه درخواست، كه من و تو را توفيق دهد در آنچه خشنودى او در آن بود. از داشتن عذرى آشكار در پيشگاه او و آفريدگانش، و گذاردن نام نيكو ميان بندگانش و آثار نيك در شهرها و تمامى نعمت و فراوانى كرامت. و اين كه كار من و تو را به سعادت به پايان رساند، و شهادت نصيبمان گرداند. كه ما آن را خواهانيم و درود بر فرستاده خدا و خاندان پاك و پاكيزه‏اش و سلام فراوان، و السّلام.

نوشته شده در جامعه, سیاسی

آیین فرمانروایی به روایت مولا امام علی (ع) در نامه به مالک اشتر نخعی

سید غلامحسین امامی — Mon, 06 Jul 2009 11:37:58 +0000

با سلام

به نام خداوند بخشنده مهربان

نوشته شده در جامعه, سیاسی

خبرخوان کازرون نیوز مشکل فنی ندارد!!

سید غلامحسین امامی — Mon, 01 Jun 2009 09:23:24 +0000

به اطلاع کلیه وبلاگ نویسان کازرونی می رساند. در پی ادعای یکی از سایتهای کازرونی مبنی بر اینکه در چند روز اخیر قسمت خبرخوان سایت نامبرده و خبرخوان کازرون نیوز دچار مشکل فنی شده و قادر به نمایش پست تعدادی از وبلاگها نمی باشد . تاکید می کنیم خبرخوان کازرون نیوز هیچ مشکل فنی ندارد . و «فروزنده »،« بین الرحمین» ،« گلبانگ سربلندی» و« جولانگاه اندیشه » ، عضو کازرون نیوز نمی باشند. همچنین بر ما مشخص نیست حذف وبلاگهای یکی از همشهریان کازرونی در ایام انتخابات از قسمت خبرخوان سایت نامبرده به دلیل مشکلات فنی می باشد یا سیاسی کاری !!!

با سپاس کازرون نیوز

توضیح پس از انتشار توسط کازرون نما:

جناب آقاي امامي
سلام
پس از تذكر شما متن خبر اصلاح شد. تصور ما اين بود كه لااقل وبلاگ آقاي اميرخسرو شجاعي جزو خبرخوان كازرون نيوز است اما با توضيحات شما معلوم شد كه ما اشتباه مي‌كرديم.
با تشكر

Posted in جامعه, دنیای فناوری اطلاعات, سیاسی

خاتمی :پیروزی مهندس موسوی را پیروزی خود و همه کسانی می‌دانم که دوم خرداد را آفریدند

سید غلامحسین امامی — Fri, 22 May 2009 12:41:55 +0000

پیروزی مهندس موسوی را پیروزی خود و همه کسانی می‌دانم که دوم خرداد را آفریدند.

سیدمحمد خاتمی در دست‌نوشته‌ای برای موج سومی‌ها و به منظور درج در یکی از پوسترهای تبلیغاتی آورد: پیروزی مهندس موسوی را پیروزی خود و همه کسانی می‌دانم که دوم خرداد را آفریدند. با شرکت «من»، «تو»، و «ما» به یاری خداوند بیست و دوم خرداد را به دوم خردادی پویاتر و امروزی‌تر مبدل می‌کنیم.

متن و تصویر این دست‌نوشته کوتاه در ادامه می‌آید.

دستنوشته خاتمی در حمایت رسمی از میرحسین

Posted in سیاسی

نقش اینترنت در تبلیغات انتخاباتی وبررسی فعالیت حامیان مهندس موسوی در دنیای مجازی

سید غلامحسین امامی — Wed, 20 May 2009 16:39:25 +0000

شواهد امر نشان می‌دهد که این انتخابات متمایز از 9 انتخابات پیشین است و کمی‌ بیشتر با چاشنی‌های مدرن همراه شده است. در این انتخابات اینترنت توانسته‌ است جای ویژه‌‌ای در اطلاع رسانی کاندیدها و تبلیغات ایشان باز کند.

البته هنوز سطح استفاده از اینترنت به جایی نرسیده که بخواهیم مثلا انتخابات ایران را با آمریکا مقایسه کنیم چراکه بستر اینترنت ما هنوز در سطح بسیار ابتدایی است ولی با همه این محدودیت‌ها در انتخابات پیشِ رو اینترنت نقش مهمی را بازی می‌کند.البته محدویت‌های رسانه‌ای همچون یک طرفه بودن برنامه‌های صدا و سیما و کم بودن تعداد روزنامه‌های منتقد نیز باعث تشدید این رو آوری کاندیدها شده است.

مثلا میرحسین موسوی چون تنها یک روزنامه 4 صفحه‌ای در اختیار دارد – روزنامه اندیشه نو تنها روزنامه حامی میرحسین در مطبوعات ایران است و اخیرا هم روزنامه یاس نو قرار بود بدان بپیوندد که در همان اولین شماره‌اش توقیف شد – و صدا و سیما هم او را بایکوت خبری کرده‌ است. پس ناگزیر از پناه آوردن به دنیای سایبر است.

حال با این حساب تلاش حامیان آقای موسوی برای بهره‌گیری از نهایت امکانات تحت وب قابل تقدیر است.

استفاده از فیس بوک برای ارتباط با شبکه‌های اینترنتی، بهره‌گیری از ویدئو‌های تبلیغاتی و تلویزیون‌های مجازی، راه اندازی چند سایت تحلیلی – خبری و تبلیغاتی و … ازجمله این تلاشهاست.

اما ستاد ایشان چند اماکات ویژه‌تر نیز محیا کرده‌اند که اینها می‌توانند به افزایش شور انتخاباتی کمک کند.

امکان اولی، فروم حامیان میرحسین است که گرچه دیر راه افتاده است. اما می‌تواند با راه انداختن بحث‌های اینترنتی به سوالات و شبهاتی که رای دهنگان در مورد ایشان در ذهن دارند پاسخگو باشد. این فروم با نام “چرا میر حسین؟” سعی به پاسخ دادن بحثی و جدلی به این پرسش را دارد و در آن کاربر می‌تواند با ثبت نام در این انجمن اینترنتی، سوالات و شبهاتی که از میرحسین در ذهن دارد را با دیگر کاربران مطرح سازد و با بحث با کاربران دیگر به جواب سوالاتش برسد و به این سوال اساسی که “آیا میر حسین نامزد اوست یا خیر؟” پاسخ دهد.

امکان دوم، سایت “سلام میرحسین” است که همانند سایت “سلام خاتمی” به جمع آوری تمامی محتوای منتشره شده در دنیای وب اهتمام دارد که در مورد میرحسین موسوی نوشته شده اند. از این طریق کاربر می‌تواند با یک چک ساده بخش‌های مختلف این سایت از آخرین مطالب، نقدها و محتوایی که در مورد میرحسین در سایتها، بلاگها و روزنامه‌ها و … منتشر شده است باخبر شود.

امکان سوم، ارسال پیامک به میرحسین است که مردم می توانند با ارسال پیامک خود به ایشان و ستادشان نیروی انتخاباتی دهند. برای ارسال پیامک کافی است که متن مروبطه را به شماره 10001388 ارسال کرده تا این متن کوتاه بدست ایشان برسد. در کنار این امکان، سایت “یک ایرانی” نیز فعال است که پیامک‌های برگزیده روز را منتشر می‌کند. و اخیرا هم سامانه پیغام صوتی برای میرحسین راه اندازی شده است که مردم می‌توانند با تماس با شماره 8393 برای میرحسین پیام صوتی بگذارند.

امکان سوم، رادیو اینترنتی “صدای قلم” است که شامل مجموعه پاداکست‌های تبلیغاتی میرحسین موسوی است و کسانیکه از اینترنت پر سرعت برخورداند می‌توانند براحتی از این امکانِ وب دویی استفاده لازم را ببرند.

امکان چهارم، تلوزیون اینترنتی “سیمای قلم” و مجموعه کلیپ‌های تبلیغاتی “تصویر قلم” است که اولی به پخش زنده سخنرانی‌های میرحسین و فیلم‌های تبلیغاتی ایشان می‌پردازند و دومی به نشر کلیپ‌های کوتاه تبلیغاتی میرحسین مبادرت می‌ورزد که حامی می‌تواند با دانلود این کلیپ‌های کوتاه و بلوتوث یا MMS اینها به دیگران در نشر اینها کمک کند.

امکان پنجم، سایت “هر شهروند یک ستاد” است که با تاسی گرفتن از شعار کلیدی ستاد میرحسین موسوی، فعالیت‌های کسانیکه تمایل دارند مستقلا و به صورت کاملا خودجوش به ستاد ایشان کمک کنند را تنظیم و هماهنگ می‌کند. در این سایت ابتدا باید ثبت نام کرد. سپس براساس زمینه همکاری که داوطلب اعلام کرده است یک سری راهنمایی‌های تبلیغاتی در اختیارش قرار می‌گیرد. مثلا اگر کسی اعلام کرده باشد که حاضر است در “آرایشگاه‌های زنانه” برای میرحسین تبلیغ کند. یک سری راهکارها و بسته‌های تبلیغاتی در اختیارش قرار می‌دهند تا بتواند در این زمینه به درستی فعالیت و همیاری کند. خوبی این سایت و ستاد مردمی “هرشهروند یک ستاد” این است که اولا فرد استقلال خودش را حفظ می‌کند و دوما به دلیل تقسیم کار و دسته‌بندی حرفه‌ای تبلیغات و بسته‌های تبلیغاتی هر کسی در حوزه‌ای که توانایی کمک را دارد فعالیت می‌کند و این با تبلیغات سنتی که مثلا چند نفر می‌رفتند در ستاد و پوستر می‌چسپاندند بسیار متفاوت است و اگر با استقبال عمومی مواجه شود می‌تواند سبک جدیدی از تبلیغات انتخاباتی را رقم بزند.

در بخشهای مختلف همکاری که این ستاد قصد تنظیم آنها را دارد زمینه‌های مختلف همکاری از جمله:

در اختیار گذاشتن محل
تهیه و تکثیر تراکت و پوستر تبلیغاتی
تهیه و تکثیر CD تبلیغاتی
خرید و توزیع روزنامه اندیشه نو
ارائه طرح تبلیغاتی
ارائه Clip تبلیغاتی
همکاری حضوری در ستاد
طراحی وب سایت و طراحی وب لاگ

آمده است.

و در ادامه محل های فعالیت را به دسته‌های زیر تقسیم بندی کرده است:

کافی شاپ‌ها
پارکها و مراکز تفریحی
سینماها و تئاترها
کوه
ترمینال‌های مسافرتی و فرودگاهها
آرایشگاههای زنانه
کلوپ های ورزشی
بازارها و مراکز خرید
بانک‌ها
مساجد و هیئات و محافل مذهبی
مراکز زیارتی
جشن‌ها و میهمانی‌های خصوصی
محیط‌های Chat
دانشگاه‌ها و موسسات آموزشی (کلاس های زبان و …)
روستاها
آژانس‌های مسافرتی
تاکسی ها و اتوبوس ها و ایستگاه های مترو

و در نهایت جوامع هدف فعالیت نیز به بخشهای زیر دسته بندی شده‌اند:

فرهنگیان
جامعه کارگری
بازاریان
وعاظ و مداحان
جامعه پزشکی
دانشگاهیان
بانوان
بازنشستگان
هنرمندان(سینما-تئاتر-موسیقی)
مغازه داران
ورزشکاران
جامعه مهندسین
روستاییان و کشاورزان
اقلیت های مذهبی
رانندگان وسایل نقلیه عمومی
ایرانیان خارج از کشور
اقشار ضعیف

و حامی می‌تواند با مشخص کردن زمینه فعالیت، محل فعالیت و جامعه هدفِ مورد علاقه خویش برای تبلیغاتِ هدفمند اعلام همکاری داوطلبانه کند، تا ستاد براساس انتخاب شخصی او برایش برنامه ریزی کند.

و در نهایت امکان ششم، ایمیل و تماس مستقیم با شخص میرحسین موسوی است. این کانال منحصر به فرد امکانی را محیا می‌کند تا حامی، منتقد و یا حتی مخالف بدون واسطه با خودِ میرحسین ارتباط داشته باشد. البته تا روز انتخابات ممکن است میرحسین شخصا نتواند ایمیل‌هایش را چک کند اما یکی از اعضای خانواده ایشان این کار را انجام می‌دهد و سپس مطالب مهم را به گوش ستاد ایشان یا شخص میرحسین موسوی می‌رساند و این به نظر من منحصر به فرد ترین امکان ستاد میرحسین موسوی است.

برای ارتباط ایمیلی با میرحسین موسوی کافی است که متن ایمیلتان را به ایمیل میرحسین موسوی (mohandesmirhoseinmoosavi@yahoo.com) ارسال کنید تا به دست ایشان برسد.

همچنین خواندن وبلاگ میرحسین نیز خالی از لطف نیست.

در کنار این امکانات منحصر به فرد – یکه تاکنون سابقه نداشته است – سایتهای خبری – تحلیلی حامی میرحسین موسوی نیز توانسته‌اند در مدت زمان اندکی که راه‌اندزی شده‌اند امپراطوری خبری سایتهای اصولگرایی همچون رجا، الف، عصر ایران، تابناک، آینده و … را از بین ببرند و مخاطبان خود را جذب کنند. سایتهایی چون سایتهای زیر تاکنون توانسته‌اند موفق عمل کنند.

و در کنار این سایتها، سایتهای زیر نیز در حمایت از میرحسین موسوی تلاش خوبی انجام داده‌اند:

منبع : وبلاگ نگاه نو

Posted in دنیای فناوری اطلاعات, سیاسی

موج سبز میرحسین در راه استانهای جنوبی کشور

سید غلامحسین امامی — Sun, 10 May 2009 17:45:04 +0000

وعده ما : سه شنبه 22 اردیبهشت 1388 – شیراز – دروازه کازرون سالن ورزشی شهید دستغیب ساعت 15:00

Posted in سیاسی

گرامی باد ۱۶ آذر، روز دانشجو

اسفندیار دشمن زیاری — Fri, 05 Dec 2008 02:29:29 +0000

رویداد شانزدهم آذرماه سال ۱۳۳۲ هرگز از حافظه تاریخی ایرانیان پاک نخواهد شد. دانشجویان مانند روزهای گذشته خود را آماده برپایی تظاهرات در محیط دانشگاه و خیابان‌های اطراف کردند. شواهد نشان دهنده آن بود که کارگزاران دولت کودتا به منظور فراهم آوردن وضعیت مناسب و آرام کردن جو آن روز جامعه برای پذیرایی از معاون رئیس جمهور آمریکا و در آستانه ورود وی به تهران، به منظور رویارویی با اعتراض‌های فزاینده دانشجویان، در آماده باش به سر می‌بردند و عزم خود را جزم کردند تا از دانشجویان زهرچشم بگیرند تا مذاکرات نیکسون با مقامات ایرانی در کمال آرامش انجام شود.

روز ۱۶ آذر، اوضاع در تهران و به ویژه دانشگاه تهران و خیابان های منتهی به آن غیرعادی بود. دانشجویان هنگام نزدیک شدن به دانشگاه پی به افزایش چشمگیر مأموران و تجهیزات فوق‌العاده آنان بردند. رژیم در اقدامی کم سابقه، نیروهای لشکر دو زرهی را به دانشگاه اعزام کرد. از بامداد آن روز، همه مردم وقوع یک حادثه را پیش‌بینی می‌کردند. دانشجویان با درک و شم سیاسی خود هوشیارانه سعی داشتند کمترین بهانه‌ای به دست بهانه جویان بیفتد. اما جو کاملا ملتهب بود. اندک زمانی بعد، سربازان مسلح به داخل دانشکده‌ها هجوم آوردند و عده زیادی از دانشجویان و حتی استادان را دستگیر کردند و مورد ضرب و جرح و فحش و ناسزا قرار دادند. دانشجویان در برابر این اقدام تحریک آمیز بردباری به خرج دادند و با متانت و سکوت، صرفا وقایع را زیر نظر گرفتند. اندک زمانی بعد، در حالی که عقربه‌های ساعت حدود ۱۰ بامداد را نشان می‌داد و دانشجویان سر کلاس‌های درس بودند، ناگاه شماری از سربازان دسته جانباز لشکر زرهی به همراه عده‌ای سرباز معمولی به دانشکده فنی یورش بردند. دستاویز آنان برای ورود به دانشکده، شناسایی عده‌ای از دانشجویان به زعم آنان شورشی و اخلالگر بود که در خلال روزهای گذشته به نظامیان بی‌احترامی کرده بودند.

مهندس خلیلی، رییس دانشکده فنی به منظور پیش‌گیری از هرگونه درگیری و خونریزی احتمالی، دستور داد زنگ کلاس‌ها پیش از موعد زده شود. وی به همراه دکتر عابدی، معاونش، چند تن از خدمتگزاران دانشکده را مامور کرد به کلاس‌های درس رفته و از طرف آنان به دانشجویان اطلاع دهند که هر چه زودتر، با آرامش و بدون شعار دادن از دانشکده خارج شوند و متعاقب آن بی‌ سر و صدا محیط دانشگاه را ترک نمایند. هنگامی که دانشجویان در حال خروج از دانشکده بودند به یکباره با یورش سربازان مسلح و حمله آنان با سرنیزه مواجه شدند که بر اثر آن عده‌ای از دانشجویان مجروح گردیدند. اقدام نیروی نظامی، واکنش برخی از دانشجویان خشمگین را برانگیخت. دانشجویان به هنگام دفاع از خود و عقب نشینی در برابر حمله سربازان مسلح به شعار دادن روی آوردند. افراد جانباز که به فرمان تیمسار تیمور بختیار، فرمانده لشکر به دانشگاه آمده بودند به دانشجویان بی دفاع در دانشکده فنی تیراندازی کردند. در نتیجه، پیکر سه دانشجوی دانشکده فنی به نام های “مهدی شریعت رضوی”، “مصطفی بزرگ نیا” و “احمد قندچی”، در سرسرای دانشکده فنی به خون آغشته شد و تعداد زیادی از دانشجویان زخمی شدند.

همان روز فرمانداری نظامی، تعدادی از روزنامه‌ها و نشریات را به صورت فله‌ای تعطیل کرد که از جمله می‌توان به: فرمان، سیاسی، خاورمیانه، آذرین، زلزله، فاخته و مرجان، اشاره کرد. همچنین تعدادی از روزنامه‌های منتشره نیز جمع آوری شد. روز بعد (۱۷ آذر)، حاکمیت پهلوی در اقدامی نمایشی برای کاهش فشارهای وارده بر خود بر اثر حادثه روز گذشته، مبادرت به آزادی پنج تن از وزیران کابینه دکتر مصدق از زندان کرد، دکتر عالمی وزیر کار، مهندس رجبی وزیر مشاور، دکتر ملکی وزیر بهداری، مبشر کفیل وزارت دارایی و مهندس عطایی کفیل وزارت کشاورزی، در زمره این گروه رها شده از محبس بودند.

مطالب مرتبط

مقایسه کنید: گندی شاهپور مهمترین دانشگاه در باستان – رده‌بندی جدید دانشگاه‌های جهان!؟

استکبار با درایت جنبش دانشجویی از ایجاد تفرقه در جمهوری اسلامی ناکام مانده است ‏

سرویس خبری — Thu, 04 Dec 2008 12:06:11 +0000

مسئول اطلاعات سپاه کازرون با بیان اینکه با ایجاد فاصله بین دانشجویان و مردم شکاف و اختلاف در ‏نظام حاکم می‌شود، گفت: با درایت دانشجویان و مسئولان، استکبار از ایجاد تفرقه در جمهوری اسلامی ‏ناکام مانده است. ‏

قاسم تقی پور در گفت‌وگو با خبرنگار «شبکه خبر دانشجو» در شیراز، با اشاره به رویکرد های متفاوت جنبش دانشجویی در سال‌های اخیر به دلیل نفوذ جریان های ‏وابسته به استکبار در حوزه نخبگان دانشجویی اذعان داشت: این نفوذ باعث ایجاد ‏تاثیرات و بهره برداری‌هایی در این حرکت شده که به خاطر موج آرام و بادرایت جنبش ‏دانشجویی هر گونه گرایش به سلطه گری استکبار نفی شده است. ‏

وی با اشاره به اینکه در این راستا نباید مسائل و مطالبات دانشجویی نادیده ‏گرفته شود، اظهار داشت: ممکن است این نفی کردن و نادیده گرفته شدن ها باعث ‏انفعال این جریان ها شود. ‏

مسئول اطلاعات سپاه کازرون تمایل برخی از جریان‌های دانشجویی به سمت غرب و ‏استکبار را ریشه در ناآگاهی و بی اعتقادی آنها نسبت به هویت دینی و ساختار سیاسی ‏نظام اسلامی دانست و افزود: بعضی متفکران مسلمان نیز با رویکردها و انگیزه های مختلف به سمت غرب گرایش پیدا کردند و با عنوان نوگرایی خود در فرهنگ ‏غرب استحاله و دچار نوعی از خود بیگانگی و خودباختگی شدند. ‏

تقی پور خاطرنشان کرد: این افراد نیز با تقلید از گذشتگان و با شعارهای دموکراتیک ‏سعی در شکستن روحیه عدالت خواهی جنبش دانشجویی دارند. ‏

وی نادیده گرفتن حقوق ملت ها و حمایت از نظام‌های استبدادی و مقابله با ملتی که ‏پرچم آزادی و مبارزه با استبداد داخلی و جهانی را بردوش دارد، برای آمریکا و هم ‏پیمانانش که ادعای دموکراسی و حقوق بشر را دارند، امری نامقبول در افکار جهانی ‏است و گفت: پای بند نبودن استکبار به قوانین بین المللی و حتی الگوهای ‏سیاسی و حقوقی موجب شده است تا حیثیت آنها در نزد جهانیان به زیر سئوال ‏رود. ‏

مسئول اطلاعات سپاه کازرون همچنین دین مداری جنبش دانشجویی را برخاسته از ‏متن اعتقاد و هویت که از فطرت پاک و عدالت گرایی و خدا گرایی نشات گرفته، دانست ‏و ابراز داشت: این جنبش با هر گونه بی عدالتی و ظلم در جهان به صورت پویا مبارزه می ‏کند.

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی وجود ندارد

تحصن تعدادی از نمایندگان در اعتراض به عدم وصول طرح استیضاح وزیر آموزش و پرورش

سرویس خبری — Wed, 03 Dec 2008 13:20:46 +0000

حدود ۲۰ نفر از نمایندگان با حضور در جایگاه هیات رییسه نسبت به عدم اعلام وصول درخواست استیضاح وزیر آموزش و پرورش اعتراض خود را اعلام کردند.

به گزارش خبرنگار پارلمانی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، پس از شروع دستور جلسه‌ی امروز، تعدادی از نمایندگان به جایگاه هیات رییسه رفته و به دور لاریجانی جمع شدند و با او گفت‌وگو ‌کردند و پس از گذشت دقایقی این نمایندگان در جایگاه هیات رییسه نشستند و علی‌رغم این‌که رییس مجلس از آنها خواست در رای‌گیری مصوبات شرکت کنند، جایگاه هیات رییسه را ترک نکردند.از جمله افرادی که در جایگاه هیات رییسه به عنوان معترض دیده می‌شوند، علی اکبر آقایی ، داریوش قنبری، ادیانی‌رادو جمشید انصاری هستند.همچنین باهنر نایب ریس مجلس و تعداد دیگری از اعضای هیات رییسه با حضور در میان این نمایندگان معترض سعی در متقاعد کردن آنها برای بازگشت به صندلی‌های خود را کردند.

کازرون نیوز : لازم بذکر است غلامرضا دهقان ناصرآبادی نماینده کازرون نیز از امضاء کنندکان طرح استیضاح علی احمدی وزیر آموزش و پرورش می باشد که همانگونه که تصویر ملاحظه می نمایید در اعتراض به اقدام هیئت رئیسه مجلس ، به همراه سایر نمایندگان امضاء کننده طرح ،در جایگاه هیئت رئیسه مجلس تجمع کرده اند.

مطالب مرتبط

انتصاب حجت الاسلام عاشوری به ریاست دادگستری کازرون

سرویس خبری — Thu, 27 Nov 2008 13:48:37 +0000

به گزارش هفته نامه بیشاپور روز پنج شنبه ۳۰ آبان ماه مراسم تودیع و معارفه رییس دادگستری کازرون در باشگاه فرهنگیان برگزار شد . در این مراسم پس ازقرائت قرآن اشرافی رییس دادگستری کازرون تاریخچه دادگستری کازرون را بیان کردند و پیشرفت وضعیت دادگستری از دوران دهساله ۸۰۰۰ پرونده ، مدیریت خود را برشمردند .

وی گفت : درسال ۸۰ موجودی در دادگستری کازرون بوده است که این آمار درسال ۸۳ به ۴۰۰۰ و در حال حاضر به ۹۰۰ فقره کاهش یافته است . آنگاه امام جمعه کازرون طی سخنانی گفتند: بر اثر هماهنگی های خوبی که بین دستگاه های قضایی، انتظامی و بسیج اتفاق افتاده وضعیت شهرستان از لحاظ امنیتی وضعیت مناسبی است و امیدواریم روزبروز بهتر شود . وی افزود : بااین حال بحث احساس خطر سلاح های غیرمجاز هم اکنون وجود دارد و این مسأله در دعواها و مرافعه ها خود را نشان می دهد. امیدوارم در این رابطه توجه ویژه ای شود و برای رفع آن از پایگاه های مقاومت و نیروی انتظامی کمک گرفته شود.

در این مراسم ابوالفضل عاشوری به عنوان ریاست جدید دادگستری کازرون و نصراله ایزدی خواه به عنوان دادستان جدید عمومی و انقلاب کازرون معرفی شدند و از خدمات ارسلان اشرافی تقدیر وتشکر گردید.

گفتنی است در این مراسم ارسلان اشرافی به عنوان معاونت قضایی رییس کل دادگاههای عمومی و انقلاب شیراز معرفی گردید.

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی وجود ندارد

امام جمعه کازرون فارس: پس از‪۲۰‬سال، جانبازان شیمیایی هنوز مشکل دارند

سرویس خبری — Sun, 16 Nov 2008 08:30:00 +0000

امام جمعه کازرون فارس گفت: قابل پذیرش نیست که پس از گذشت ‪ ۲۰‬سال از جنگ تحمیلی ، هنوز جانبازان شیمایی ما با مشکل مواجه باشند.

به گزارش ایرنا، حجت‌الاسلام محمد خرسند در نشست بررسی مسایل و مشکلات جانبازان شیمیایی شهرستان کازرون، با اشاره به اثرات منفی گازهای شیمیایی بر بدن جانبازان هشت سال دفاع مقدس ، اظهار داشت: من شرمسارم که ببیینم با وجوداین چنین مشکلاتی که جانبازان با آن مواجه هستند، در ادرات و ارگان‌ها هم برای آنان ایجاد مشکل کنند.

وی با بیان اینکه مسوولان باید توجه و اهتمام بیشتری برای رفع مشکلات جانبازان داشته باشند و پاسخگوی مشکلات آنان باشند، خطاب به جانبازان گفت:
شما با خدا معامله کرده‌اید و اجر و پاداش خود را از او می‌گیرید و این مشکلات نباید موجب شود که خودمان در حق خویش ناسپاسی کنیم.

فرماندار کازرون هم در این نشست بیان داشت: آنانی که با جانبازان برخورد نامناسب دارند یا ناآگاهند و یا از جمله افرادی هستند که مخالف انقلابند.

منصور صالح پور، برای حل و رفع مشکلات جانبازان به ویژه جانبازان شیمیایی شهرستان کازرون قول پیگیری و مساعدت داد و گفت: تلاش ما این است که برای حل و فصل این مشکلات همت کنیم و هیچکس نمی‌تواند در خدمات رسانی به این قشر ارزشمند جامعه بی‌تفاوت باشد .

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی وجود ندارد

خشت های اصلاحات در کازرون

سرویس خبری — Tue, 11 Nov 2008 20:20:53 +0000

نقدی بر چگونگی شکلگیری و حیات ساختار رسمی اصلاح طلبان در جامعهی محلی کازرون

میدانیم احزاب و تشکلهای سیاسی از جمله مولفههای اساسی جامعهی مدنی شناخته میشوند. همچنین واقفیم چگونگی فعالیت آنها مبتنی بر حدود اختیاراتی که در قانون برایشان لحاظ شده و همچنین میزان آزادی فضای سیاسی جهت دستیابی به همان حدود مشخص شده، میتواند یکی از وجه تمایزات آنها نسبت به یکدیگر در یک کشور و همچنین مجموع آنها در قیاس با سایر کشورها باشد.

حزبهای بزرگ و فعال و نیمهفعال جمهوری اسلامی به فراخور حال سعی نمودهاند با بهرهگیری از نیروهای فکری و بسیج توانمندیهای اجرایی خود، همواره با بیان دیدگاههای حزب و دستیابی به پایگاههای مردمی، تأثیرات لازم را بر بدنهی سیاسی و اجتماعی کشور داشته باشند.

در همین راستا یکی از متدهای رایج در کشور ما جهت نزدیکی احزاب به توده، ایجاد شعب و تأسیس دفاتری در مناطق مختلف است که گستردگی آنها از دفتر مرکزی شعب آغاز شده و تا نمایندگیهای شهرها و شهرستانها نیز ادامه مییابد. اینکه تاکنون شکلپذیری و تأسیس شعب در سطح کشور (برای احزاب مطرح) از الگویی خاص و با روشی واحد که مورد اتفاقِ تفکر غالب حزب بوده، پیروی کرده باشد بر نگارنده مشخص نیست و دادهها بیانگر آنند که روند موجود به گونهی دیگری است؛ چراکه بیشتر احزاب سعی نمودهاند به جای شناخت درست نیروها و پرورش آنها در سطح کشور، موجهای به وجود آمده در سطح اجتماع را شناسایی کرده، کنترل نموده و از درون آن به ساختاری متناسب و نزدیک به اهدافشان دست یابند؛ که اجرای چنین روش به هم ریختهای در عملکرد جریان چپِ ایران به دلایلی که در پی میآید بیشتر نمود داشته است. علیالخصوص که چپهای ایران با توجه به بروز عملکردی به دور از ایدئولوژی خود در برقراری ارتباط با توده، خطوط نازیبایی را بر تاریخ سیاسی این جریان ترسیم نمودهاند.

اصولگرایان که ریشههای اصلی خود را در جریان شکلگیری انقلاب اسلامی میدانند، از همان ابتدای انقلاب با تکیه بر گروهها و گروهکهایی که در سطح کشور و در شهرها و مناطق گوناگون فعالیت مینمودند، توانستند بذر شعب را پاشیده و پس از عبور از جریان انقلاب به فراخور حال آنها را تقویت نموده و با توجه به امکاناتی که در اختیار داشتند به لحاظ سازمانی، مالی و ابزاری این پایگاهها را حمایت نموده و فعال نگه داشته و از دل آنها ارتباط خود را با توده حفظ نمایند. گروههای مقاومت بسیج که مدارسی بزرگ برای آیندهسازان اصولگرایان قلمداد میشود و همچنین پایگاههای مقاومت و گروههای حزباللهی از جمله همین میادین به وجود آمده پس از انقلاب هستند که ریشه در جریان انقلاب اسلامی داشته و پس از آن همبستر اصولگرایان شدهاند.

اما اگر بپذیریم که جریان چپِ حاضر در «سطحِ کلان اجتماع» از ابتدا اندیشهی چپ داشتند و با تکیه بر آن، علیرغم بروز اتفاقات بعد از دولت بازرگان همچنان حیات خود را حفظ نمودند، نمیتوانیم انکار کنیم که بسیاری از چپهای محلی، مولود گذشت زمان و بروز اختلافات و فاصلهها در میان پایگاههای فعال در اجتماع بودهاند. دامنهی این اختلافات هم از شفاف شدن تعارضات ایدئولوژیک گرفته تا کدورتهای شخصی گسترده است.

در واقع عموم «چپهای محلیِ» امروز، همان راستهای جدا شده از راست و پیوندشان با چپهای بدون پایگاه اجتماعی بوده که تفکر غالب اصلاحطلبی، به خصوص پس از دوم خرداد سعی در بسیج آنها و «کاهش موانع فعالیتشان» در سطح اجتماع نمود.(۱)

البته پرواضح است که شکلگیری بدنهی چپ به صورت ذکر شده در تمامی شهرستانها و شهرهای کشور عمومیت نداشته و هستند شهرهایی که از ابتدای انقلاب در آنها چپها دارای پایگاههایی فعال و رسمی بودند و حتی در هشت سال اصلاحات نیز نقش عمدهای را در آرایشهای سیاسی ایفا نمودند.

آنچه در کازرون نیز اتفاق افتاد بیشباهت به متد غالبی که در سطور پیشین تصویر شد نبود. تشکلهای سیاسی اصلاحطلب، به خصوص در نقاطی که از نظر سازمانی مشکل داشتند، بیشتر برآن بودند که اشخاص یا گروههای مطرح و نیمهمطرحی را که از یکسو به تفکرات آنها (حداقل در ظاهر) نزدیک بودند و از سوی دیگر حداقلِ توان برای بسیج مردم را داشتند به جمع خود افزوده و از دل آنها به پایگاههای مردمی دست یابند. غافل از آنکه در صورت ناکارآمدی نیروها ممکن بود نتیجهای عکس را درو نمایند. اتفاقی که در کازرون افتاد و اصلاحطلبها نخست با تکیه بر شخصیت مطرح و انقلابی باقرینژاد، وی را در لیست کاندیداهای مجلس ششم قرار دادند و از نیرویی که نطقهای انقلابیاش هنوز آرام نشده بود و وی را از بدنهی راست فاصله داده بود، مدافعی برای چپ ساختند و توانستند برای چهار سال (و البته تنها برای چهار سال) خیال خود را از بابت «یک کرسی دیگر»! هم راحت کنند.

چهار سال زمانی که در اختیار باقرینژاد و یارانش در کازرون بود آنقدر به آشفتگی و بیبرنامگی گذشت که «برنامهریزان بالا به پایین حزب» تصمیم گرفتند چهارسال دوم را با کاندیدایی دیگر که این بار نیز اتفاقاً! پایگاه مردمی بسیار مناسبی در سطح اجتماع یافته بود تجربه کنند.

اگر فرصت حیاتِ توأم با قدرت، برای اصلاحطلبان کازرون را به دو دورهی سالهای ۷۶ تا ۸۰ و ۸۰ تا ۸۴ تقسیم کنیم، شاید در ادامه بهتر بتوانیم به بررسی فرصتسوزیهای منادیان اصلاحات بپردازیم.

همانگونه که ذکر شد چهار سال نخست زمانی بود که جوانهی اصلاحات با موج برخاسته از دوم خرداد بایستی آبیاری میشد و بدون شک سازماندهی و نهادینه کردن این پروسه نیز بر عهدهی منتخبینی بود که با نام اصلاحات و به سرعت، یکی پس از دیگری پشت میزهای مدیریت مینشستند. در واقع این مدیران اصلاحطلبِ منتخب، بایستی با تکیه بر مولفههای جامعهی مدنی که در بستر کازرون یافت میشد نظامی را طراحی و نهادینه مینمودند که در گام نخست اهداف اصلاحات را دنبال نماید و در گام بعد بتواند آنقدر پویا باشد که به عنوان ذخیرهای برای «روزهای بیاصلاحات» نیز به کار برده شود.

اما مرور خاطرات سالهای ۷۶ تا ۸۰ و چگونگی برخورد عجولانه و گاهاً در تضاد با ایدئولوژی اصلاحات، توسط مدیران اصلاحطلب در تعامل با موجهای نوپای مدنی همچون دانشجویان (که آن زمان میخواستند در قالب کانون دانشگاهیان و انجمن اسلامی تبلور یابند)، زنان، مطبوعات و حتی جلسات احزاب، سرشار از تلخکامیهایی است که امروز زیرپای اصلاحیون کازرون را خالی کرده است. اگر پای صحبت فعالان دانشجویی آن زمان که امروز تا بیخ و بُن خود را از سیاست دور کردهاند بنشینید، متوجه خواهید شد مدیران و برنامهریزان محلی اصلاحات و البته برخی نگرشهای اشتباه در سطح کلانِ احزاب، چگونه توانست کاملاً ناخواسته و به طور شگفتآوری هنرمندانه! جمع مشتاق دانشجویانِ سیاسیِ خواستار تغییرات را به منزجران اینگونه حرکتها تبدیل کند.

وقوع چنین واکنشی امکان نداشت جز آنجا که نهادهای مدنی دریافتند همچون گذشته پله شدهاند. جز آنجا که مردم تردید کردند که تنها صورت مسئله عوض شده، وگرنه پاسخ همان است و محتوا همان. جز آنجا که توده دریافت نماینده منتخبِ دور نخستشان تنها شوری بود و هیجانی که سران حزب بر آن هیجان سوار شدند و بیچشمداشتی به مشکلات جاری شهرستان، کرسی خود را مطالبه نمودند.

به هر طریق چهار سال اول که منحنی محبوبیت اصلاحات به طور سینوسی بالا میرفت و مردم به مدیران اصلاحطلب به عنوان جریان نو اجتماعی امیدها داشتند با انتخابهای اشتباهی که در صدر آنها میتوان به نماینده پرشور و حال شهرستان و در پی آن به برخی دیگر از مهرهای کلیدی مدیریت شهری اشاره کرد، از دست رفت. نمایندهای که نه میتوانست لابی و چانهزنی کند و نه قدرت انتخاب مدیران مدبر و آیندهنگر در سطح حوزهی انتخابی خود داشت، انتخابی از سوی اصلاحطلبان سوار بر دوم خرداد بود که بدون انجام بررسیهای دقیق و عدم انتخاب نیرویی که توانایی راهبری جامعهی مدیریتی خود را داشته باشد، ناخودآگاه نخستین شکافها را در میان توده و حزب پدید آورد. به نحوی دیگر میتوان گفت خشت اول آنگونه که بایسته بود، گذاشته نشد.

در این دوره که حزب میتوانست بهترین پایگاهها را در میان مردم یافته و با برقراری ارتباطی مناسب آنها را نهادینه کرده و پویایی ببخشد، با بیبرنامگی هرچه تمامتر از دستش داد.

دور دوم اما حکایتی تلختر داشت. عملکرد نامطلوب مردان سوار بر نام اصلاحات در کازرون، پس از اعتماد مجدد مردم به خاتمی (در دور دوم ریاست جمهوری) که در واقع فرصتی دوباره به جامعهی اصلاحات بود، بسیاری را از همراهی دولت در انتخابات سال ۸۱ (انتخابات مجلس، یکسال بعد از انتخابات ریاست جمهوری) باز گذاشت.

حتی پذیرش اشتباه سران اصلاحات در انتخاب باقرینژاد به عنوان نماینده مدنی کازرونیها و برگزیدن شخصیت محبوبی همچون بادآهنگ نیز نتوانست تسکین دهندهی این درد باشد تا آنجا که یکی از رادیکالهای راست که چهار سال پیش از آن در جدال با باقرینژاد ناکام مانده بود، توانست به راحتی و با هر ترفند دلخواهی بر صندلی مجلس تکیه بزند. نتیجهی چهار سال فعالیت اصلاحیون کازرون به آنجا رسید که نیرویی چمدان خود را از کازرون به مقصد ساختمان بهارستان بست که به همان اندازه که باقرینژاد اندیشههای چپ نداشت، او اندیشه راست داشت و به همان اندازه که باقرینژاد اصول چینش مدیران شهری را بلد نبود و قدرت چانهزنی و حمایت نداشت، او دقیقاً مهرههایش را در عین اعتراضهای علنی انتخاب میکرد و سایهی سنگین خود را هم بر سر آنها حفظ مینمود.

به هر طریق فرصت یکسالهی پس از چهار سالِ نخست اصلاحات نیز تنها مردم را مطمئن ساخت که از این آتش آبی گرم نمیشود و تنها یک سال دیگر زمان برد تا آخرین دژهای احتمالی اصلاحات در بدنهی شورای شهر نیز فرو ریخت. برای اثبات این ادعا کافیست مراجعه کنید به میزان رای مدیران ارشد شهری و سردمداران برجستهی اصلاحات کازرون و لیست مشترک آنها در آن انتخابات تا متوجه شوید مردم چگونه رایِ بیاعتمادی خود را بدرقهی آنها کردند.

بنابراین در کنکاش آنچه بر پیکرهی اصلاحات کازرون از سال ۷۶ وارد آمد، میتوان به صورت اجمالی موارد زیر را برجسته نمود:

ـ انتخاب اشتباه نیروهای برجستهی اصلاحطلب (که از طریق همان پروسهای که در ابتدا توضیح داده شد شکل گرفته بود) و ضعف در رهبری جامعهی اصلاحات کازرون را به دنبال داشت.

ـ از دست دادن پایگاههای مردمی و مدنی در پی حرکتهای قدرتطلبانه و متعارض با رفتارهای مدنی توسط مدیران برجستهای که منادی اصلاحات بودند.

ـ عدم حرکت در مسیری مشخص و مبتنی بر ایدئولوژی اصلاحات، توسط نظریهپردازان و مشاوران فکری اصلاحیون کازرون.

ـ ایجاد نکردن پایگاههای پویای مدنی و حتی عدم حمایت از بسترهای مردمی به وجود آمده در سطح اجتماع که بعضاً محکوم به سرکوب و گوشهنشینی نیز میشدند.

ـ انشعاب در بین مدیران شهری جامعهی اصلاحطلب کازرون که تنها دستآوردش رقابتهای منفی و حریفکُشی بود.

***

اگرهای زیر را تنها به جهت تابش نور بیشتر بر پیکرهی اشتباهات اصلاحیون کازرون ذکر میکنم:

اگر در گام نخست نمایندهای دورنگر و مدبر که چانهزنی، حداقل خصیصهی او بود با انتخاب عاقلانهی سران اصلاحطلب برگزیده و از سوی احزاب حمایت میشد و اگر بدنهی مدیریت شهری در چهار سالهی نخست، خوب چیده شده بود و اگر رفتارهای مدنی و خواستههای نو مردم از سوی این مدیران درک شده بود و اگر این رفتارها در راستای ایدئولوژی اصلاحات، سازماندهی شده و جریانی پویا را در پیش میگرفتند آیا این بود روزگار اصلاحات در کازرون؟

***

اجازه دهید اندکی هم پیشتر بیاییم و نگاهی گذرا به رفتار اصلاحیون کازرون پس از ناکامیهای حزبی و کنار گذاشته شدن از بدنهی مدیریت داشته باشیم تا بیشتر متوجه فاصلهی میان رفتار یک فعال سیاسی و اجتماعی که برای ایدئولوژی خود ارزش قایل است و یک ناکام سیاسی که بیشتر به دنبال استفاده از فرصتهاست تا اینکه فرصتی را خلق کند، بیفکنیم.

سرگذشت هشت سالهی اصلاحات، در ابتدای سال ۸۴، تنها پیکرهی نیمهجانی را از جنبش دوم خرداد در کازرون برجای گذاشته بود و این پیکره میتوانست آخرین پناهگاه و تریبونی باشد که توسط مدیران ارشد شهری و فعالین آن حفظ شود. در صورتی که نشستهای هماندیشی برگزار میکردند و به تجزیه و تحلیل رفتار خود میپرداختند. در صورتی که رفتارهای اشتباه خود را لیست میکردند و از تکرار آنان پیشگیری میکردند. در صورتی که سعی مینمودند پایگاههای اجتماعی را یافته و این بار به تقویت آنها بپردازند.

اما آنان که هشت سال بر مرکب اصلاحات نشسته بودند و نتوانستند از پشت میزهای مدیریت کاری از پیش برند، خود را خستهتر از آن دیدند که از شکستها درس بیاموزند و تلاش مضاعفی برای پیروزی نمایند. این بود که صدا در سینه نهفتند و از آن پس، انتخابات تا انتخابات از پس پرده برون میآیند و «به آفتاب سلامی دوباره میدهند» و برای بار چندم پیامی واضح از مردم دریافت میکنند و در خانههای خود آرام میگیرند.

***

نگاه این مقاله بیشتر معطوف به رفتار آن دسته از اصلاحیونی است که خود را اصلاحطلب نامیدند و بر گردهی اصلاحات نشستند، نه آنان که اندیشههای راستین چپ داشتند و هزینهها دادند و آنگاه که دانستند سکانداران راه را اشتباه میروند، فعالیت خود را در نهادهای مدنی دیگر دنبال کردند، که اگر اصلاحات زمانی بخواهد دوباره جان بگیرد جز با حضور پررنگ آنها، باز هم آزمونی به خطا رفته بیش نخواهد بود.

………………….

(۱) به عقیده نگارنده در این زمان (هشت سال دولت اصلاحات به خصوص نیمهی نخست) چپ به جای آنکه نیروهای خود را تقویت نموده و سازماندهی نماید، بنا بر محدودیتها و فشارهای موجود، بیشتر سعی نمود موانع را از جلوی راه آنها برداشته و تا حد ممکن مسیر را جهت حرکت تسطیح نماید. اعتراض دائمی نیروهای فعالِ اصلاحطلب طی سالهای ۷۶ تا ۸۴ که «قدرت را خارج از اختیار دولت دیده بودند» و این مسئله را مانع اجرای فعالیتهای منسجم و یکپارچه سازمانی میدانستند یکی از دلایل این مدعا است. و میرحسین موسوی چه خوب این مسئله را درک کرده بود که پیششرط کاندیداتوری ریاستجمهوری دور نهم را در اختیار داشتن «نیروی انتظامی» و «صدا و سیما» (دو ابزار عمدهای که دولت برای داشتن قدرت در اختیار نداشت) قرار داده بود.

کازرون نیوز آمادگی دارد که هرگونه نقد بر مقاله موجود را در بخش یادداشتها منتشر نماید.

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی وجود ندارد

حمایت جمع کثیری از نخبگان ممتاز ایرانی از نامزدی سیدمحمد خاتمی -به همراه گزارش تصویری

سرویس خبری — Fri, 07 Nov 2008 18:43:13 +0000

بیش از ۱۵۰۰ نفر از نخبگان و دانشوران و فعالان سیاسی و فرهنگی و جوانان حامی نامزدی خاتمی در این گردهمایی حامیان نامزدی خاتمی شرکت کردند و ۲۲ تن از چهره‌های درجه یک حوزه‌های فرهنگی، هنری، دینی، اجتماعی و سیاسی و نخبگان برجسته حامی نامزدی خاتمی به نمایندگی از اقشار و گروه‌های متنوع به طرح دلایل خود در ضرورت نامزدی خاتمی پرداختند و از او برای کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری پیش رو دعوت به عمل آوردند.

اولین همایش دعوت از خاتمی با عنوان «موج سوم» به میزبانی «پویش (کمپین) دعوت از خاتمی» که پنجشنبه ۱۶ آبان‌ماه ۱۳۸۷ از ساعت ۱۴ الی ۱۷ در تالار همایش‌های مسجد جامع امیرالمومنین تهران برگزار شد مورد استقبال گسترده نخبگان سیاسی و فرهنگی قرار گرفت.

به گزارش «موج سوم»، به رغم دوری مکان برگزاری همایش از مرکز شهر، بیش از ۱۵۰۰ نفر از نخبگان و دانشوران و فعالان سیاسی و فرهنگی و جوانان حامی نامزدی خاتمی در این گردهمایی حامیان نامزدی خاتمی شرکت کردند و ۲۲ تن از چهره‌های درجه یک حوزه‌های فرهنگی، هنری، دینی، اجتماعی و سیاسی و نخبگان برجسته حامی نامزدی خاتمی به نمایندگی از اقشار و گروه‌های متنوع به طرح دلایل خود در ضرورت نامزدی خاتمی پرداختند و از او برای کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری پیش رو دعوت به عمل آوردند.

مصطفی ملکیان (روشنفکر ممتاز ایرانی)، محمدعلی موحد (حقوقدان و پژوهشگر تاریخ و ادبیات و عرفان ایرانی و اسلامی)، دکتر سعید حجاریان (تئوریسین و جانباز اصلاحات)، لیلا حاتمی (بازیگر توانای سینمای ایران)، دکتر محمدعلی توفیقی (فعال سیاسی کرد اهل تسنن)، حجت‌السلام و المسلمین محمدعلی ابطحی (معاون رئیس جمهور در دولت اصلاحات)، دکتر علی پایا (استاد و محقق دانشگاه وست‌مینیستر لندن در حوزه فلسفه تحلیلی)، سعید فائقی (از مدیران ارشد ورزش در دولت اصلاحات)، دکتر علیرضا علوی‌تبار (روشنفکر دینی و پژوهشگر علوم اجتماعی و اقتصاد سیاسی)، علی مصفا (بازیگر محبوب سینمای ایران)، حجت‌الاسلام و المسلمین مجید انصاری (عضو سابق مجلس خبرگان و رئیس کمسیون برنامه و بودجه مجلش ششم و عضو مجمع تشخیص مصلحت)، دکتر رضا جلالی (جانباز و استاد علوم سیاسی دانشگاه)، سرکار خانم زمانی (همسر فرمانده شهید موسوی)، نوید لطیفی (فعال دانشجویی)، حجت‌السلام و المسلمین محمد اشرفی اصفهانی (فرزند شهید محراب آیت‌الله اشرفی اصفهانی و نماینده ادوار مختلف مجلس شورای اسلامی)، نیما دهقانی (شاعر و طنزپرداز) و سهیل محمودی (شاعر نام‌آشنای معاصر) از جمله سخنرانان این برنامه بودند. هادی ساعی، فاطمه معتمدآریا، آیت‌الله موسوی بجنوردی، محمد عطریانفر و کیومرث پوراحمد نیز به دلیل سفر یا کسالت امکان حضور در برنامه را نیافتند و با ارسال پیام‌هایی حمایت خود از نامزدی سیدمحمد خاتمی را اعلام کردند. تعداد زیادی از اعضای ارشد شورای مرکزی جبهه مشارکت، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، نهضت آزادی ایران، شورای فعالان ملی‌-مذهبی، مجمع روحانیون مبارز و حزب کارگزازان سازندگی و نخبگان فرهنگی و دانشگاهی نیز در این همایش حضور یافتند.

در قسمت‌های مختلف برنامه نیز ۵ کلیپ و نماهنگ (نماهنگ «خاتم انگشتر ایران»، گزیده گزارش ویدیویی دیدارهای هسته مرکزی «پویش دعوت از خاتمی» با چهره‌های ملی و نخبگان درجه اول سیاسی و فرهنگی، مروری هنری بر فیلم‌های تبلیغاتی خاتمی در سال‌های ۷۶ و ۸۰، و دو فتوکلیپ هنری) به نمایش درآمدند. در حاشیه برنامه نیز چندصد امضا برای طومار کاغذی دعوت از خاتمی گردآوری شد و صدها نفر به عضویت در «پویش دعوت از خاتمی» درآمدند و با تعدادی از نخبگان حاضر در همایش مصاحبه‌های ویژه ویدیویی و مکتوب صورت گرفت. همچنین برای اولین بار در یک برنامه سیاسی حضار در همایش به طور داوطلبانه بیش از ۳۳ میلیون ریال به «پویش دعوت از خاتمی» کمک کردند.

همچنین جهت بازدید از تصاویر این مراسم به بخش گزارشهای تصویری کازرون نیوز مراجعه نمایید.

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی وجود ندارد

انتخابات امریکا و درسهای مثبت آن

سید غلامحسین امامی — Fri, 07 Nov 2008 04:13:56 +0000

انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده به پایان رسید و حدود صدوبیست ملیون امریکایی از هر رنگ و نژاد با شرکت در این انتخابات ، برای اولین بار در تاریخ ایالات متحده ، یک سیاه پوست را به عنوان رئیس جمهور خود برگزیدند. بدین ترتیب رویای مارتین لوترکینگ رهبر فرهمند و فقید سیاهپوستان امریکا در کمتر۴۵ سال به واقعیت پیوست و مردم امریکا سکان رهبری خود را به دست یک سیاه پوست از جامعه امریکا سپردند.

سیاه‌پوستان، امروز نزدیک به ۱۴ درصد جمعیت ۳۰۰ میلیون نفری ایالات متحده آمریکا را تشکیل می‌دهند. ۵۰۰ هزار تن از نیاکان آن‌ها، در فاصله سال‌های ۱۶۱۹ تا ۱۸۰۸ میلادی، برخلاف خواست خود، به عنوان برده از آفریقا به آمریکای شمالی انتقال یافتند.در سال ۱۸۰۸ میلادی، ورود برده به آمریکا ممنوع شد. اما برده‌‌داری در ایالات جنوبی همچنان ادامه یافت. این تضاد، سرانجام در آوریل ۱۸۶۱ به جنگ‌های داخلی آمریکا انجامید و ایالت‌های آزاد شمالی را در برابر ایالت‌های برده‌دار جنوبی قرار داد. روز اول ژانویه سال ۱۸۶۳ در میانه‌ جنگ، ابراهام لینکلن همه بردگان ایالات جنوبی را آزاد اعلام کرد. دو سال بعد، با امضای سیزدهمین متمم قانون اساسی، برده درای در سراسر ایالات متحده آمریکا به لحاظ رسمی پایان یافت.

اگر چه با تصویب این قانون ، برده داری به طور رسمی ممنوع شد ولی سنت زشت تبعیض نژادی در امریکا از بین نرفت و رنگین پوستان در جامعه امریکا همچنان مورد تحقیر و توهین و تبعیض قرار گرفتند. گروه‌های بزرگی از سیاهان، در آرزوی شانسی بهتر، از مناطق کشاورزی جنوب به ایالت‌های شمالی مهاجرت کردند و آمریکا را با پدیده “مهاجرت داخلی” روبرو ساختند. اما در شمال نیز، اغلب سیاهان فرصت اشتغال نمی‌یافتند و مجبور بودند همچنان در محلاتی شبیه گتو، جدا از سفید پوستان، در شرایطی همچنان نابرابر و سخت زندگی کنند.

در سال‌های پایان دهه ۵۰ و آغاز دهه ۶۰ میلادی، آفروآمریکائی‌ها، تحت رهبری دکتر مارتین لوترکینگ، مبارزات خود را برای پایان دادن به تبعیض نژادی و کسب برابری حقوقی گسترش دادند. وجه غالب این مبارزات، نافرمانی مدنی به دور از خشونت بود. با این همه، قتل مالکولم ایکس و مارتین لوترکینگ در آغازه نیمه دوم قرن بیستم و قیام سیاه پوستان لس‌‌آنجلس در سال ۱۹۹۲، که ۵۰ قربانی برجای نهاد، تجربه‌های دردناکی بود که سیاه‌پوستان مجبور به تحمل آن شدند.

روز بیست و هشتم اوت سال ۱۹۶۳ میلادی، بیش از ۲۰۰ هزار آمریکائی، از نژادهای گوناگون، در برابر بنای یادبود ابراهام لینکلن در واشنگتن گردهم آمدند. هدف آن‌ها، اعتراض به تبعیض‌نژادی و تحقیر همواره سیاه‌پوستان بود. مارتین لوترکینگ، رهبر فرهمند رنگین‌پوستان، در این همایش گفت: «رویای من این است که چهار فرزند خردسالم، روزی در کشوری زندگی کنند که درباره آن‌ها نه برپایه رنگ پوست‌شان، بلکه بربنیاد شخصیت‌شان داروی شود».

و اکنون رویای مارتین لوتر کینگ فقید به واقعیت پیوست. و دیدن اشک های شوق خواهر مارتین لوتر کینگ در جشنهای پیروزی اوباما دیدنی و برای سیاه پوستان غرورانگیز بود. در حقیقت سیاهپوستان امریکا نه از راه خشونت ، بلکه پیشرفت فرهنگی و اقتصادی خود و کم کردن فاصله های طبقاتی سرانجام توانستند با بالا رفتن از پله های ترقی آخرین سنگر قدرت در ایالات متحده را فتح کنند . و رویای مارتین لوتر در کمتر از ۴۰ سال از مرگش به واقعیت پیوست و مردم امریکا بدون قضاوت در مورد رنگ پوست و نژاد و حتی اصالت اوباما، تنها بر اساس قضاوت در مورد برنامه های اوباما او را به عنوان ۴۴ امین رئیس جمهور ایالات متحده امریکا برگزیدند. مردمی که از ۸ سال سیاست جنگ افروزی جمهوریخواهان به تنگ آمده بودند و شاهد دو جنگ بزرگ و خانمان برانداز در طی ۸ سال قدرت طلبی بوش بودند. راه مسالمت را پیش گرفته و به اوباما را انتخاب کردند. تا شاید او بتواند اندکی چهره تخریب شده امریکا در بین ملل مستضعف جهان را بهبود بخشد.

خوشحالی زنی هنگام گوش دادن به سخنرانی باراک اوباما پس از اعلام پیروزی او در انتخابات

در طی چند ماه گذشته بنده بنا به علاقه شخصی کل روند انتخابات امریکا را از طریق رسانه های داخلی و اینترنت پیگیری می کردم و صرفنظر از نقاط منفی که این گونه انتخابات دارد و بنده منکر آن نیستم دارای نقاط قوت بسیاری بود که به باور بنده می تواند هم برای مردم ما و هم سیاستمداران ما حاوی درسها و نکته های فراوانی باشد.درس آموزی از واقعیتها و نکات مثبت هرچند منتسب به دشمنان باشد بارها و بارها توسط بزرگان ما گوشزد شده است و اکنون فارغ ار همه مسائل و مشکلاتی که بین دول ایران و ایالات متحده وجود دارد و قسمت اعظم ناشی از سران قدرت در ایالات متحده می باشد. می بایست این نکات مثبت را مرور کرد.

۱- در چند سال گذشته همیشه این گونه تبلیغ گردیده که بر خلاف ایران ، نرخ مشارکت مردم امریکا در انتخابات پایین است در حالی که در انتخابات اخیر از جمعیت سیصد ملیونی امریکا حدود ۱۲۵ ملیون نفر در انتخابات شرکت کردند. که با احتساب جمعیتی که از لحاظ قانونی قادر به رای دادند نیستند. میزان مشارکت بالای ۵۰ درصد خواهد بود. و این نرخ مشارکت با پاره ای از انتخابات ها در ایران برابری می کند.

۲- دو نامزد جمهوریخواه و دموکرات در سخنرانی های انتخاباتی خود بارها از شخصیت رقیب خود تمجید کردند. حتی در دو هفته گذشته، هنگامی که مک کین در یک سخنرانی با فریاد یکی از هوادارانش که حاوی سخنان توهین آمیزی علیه اوباما بود مواجه شد با نظر هوادارانش به شدت مخالفت کرد و در مقابل از اوباما تمجید کرد.
۳- هنگامی که در اوایل انتخاب سارا پیلین فرماندار آلاسکا از سوی نامزد جمهوریخواه به مقام معاونت خود، خبر باردار بودن نامشروع دخترش منتشر شد ، اوباما درباره این رسوایی مورد پرسش قرار گرفت. اما در حالی که بسیاری منتظر بودند تا این رسوایی اخلاقی به عنوان یک حربه تبلیغاتی از سوی کمپین اوباما علیه رقیب مورد استفاده و بهره برداری سیاسی قرار گیرد ، نامزد دموکرات ها بر خلاف انتظار بسیاری ، این امر را مساله ای شخصی خواند و از وارد کردن این گونه مسایل به جنجال های رقابت انتخاباتی و سیاسی استنکاف ورزید. با این حال دو طرف در نقد یکدیگر درباره مسائل مبتلابه کشور ، بسیار جدی ، بدون تعارف و حتی بی رحم بودند.

۴- هیچ خشونت و یا زدوخوردی میان طرفداران دو نامزد و دو حزب اصلی رقیب انجام نگرفت.
۵- مک کین هیچ گاه فاکتور نژادی علیه رقیب سیاه پوست خود برجسته نکرد و حتی در این زمینه مانور هم نداد. از نظر مک کین استفاده از اهرم نژادی به ضرر انسجام ملی آمریکا بود.

۶- دو ستاد انتخاباتی تمامی هزینه های تبلیغاتی خود و میزان و منابع تامین آن را به طور شفاف به اطلاع مردم رساندند به گونه ای که شهروندان امریکایی اکنون دقیقا می دانند که هر کدام از کاندیداها از چه منابعی ، چقدر کمک مالی گرفتند و چقدر و چگونه خرج کردند.

۷- علاوه بر هزینه های تبلیغاتی ،همه اطلاعات دو نامزد به طور شفاف در اختیار افکار عمومی و رسانه ها قرار گرفت ، حتی جزیی ترین اطلاعات مربوط به اموال و دارایی ها و نیز گزارش پزشکی کامل دو نامزد انتخاباتی و معاونان شان.

۸-پس از پیروزی اوباما ،دو نامزد رقیب بلافاصله از همدیگر تقدیر و تشکر کردند و رقابت را خاتمه یافته خواندند.مک کین کاندیدای بازنده انتخابات در حالی که نیمی از آراء هنوز شمارش نشده بود .ضمن حضور در جمع هوادارانش و پذیرش شکست، گفت اوباما رئیس جمهور ماست و از فردا همه باید تلاش کنید تا او بتواند همه برنامه هایش را اجرا کند. او همچنین گفت او شکست خورده است نه هوادارانش.مک کین گفت نتیجه انتخابات صدای رسای مردم بود. همچنین اوباما پس از حضور در جمع هوادرانش و تاکید بر برنامه های خود گفت. امریکا ایالتهای آبی و قرمز نیست ( اشاره به دموکراتها و جمهوریخواهان ) بلکه ایالات متحده می باشد. اوباما تصریح کرد. نتیجه انتخابات را نتیجه دموکراسی در جامعه امریکا دانست.

حال موارد فوق را مقایسه کنید با جامعه خودمان که همه خود را دیندار و پایبند به شعائر مذهبی می دانیم و امریکا را مظهر پلیدی و پلشتی و آنگاه در ایام انتخابات از هیچ ابزاری برای لجن مال کردن حریف کوتاهی نمی کنیمف هزینه های انتخاباتیمان غیر شفاف بوده و هیچگاه حاضر به افشای مقدار و منابع آن نیست. کاندید برنده در انتخابات فقط به رای دهندگان خود می اندیشد. و کاندیدای بازنده از هیچ کارشکنی در برنامه ها و عملکرد نفر برنده دریغ نمی نماید. به نظر می رسد انتخابات اخیر امریکا که به لطف گسترش رسانه های مجازی پوشش خوبی در میان هموطنان ایرانی داشته است. درسهایی زیادی داشت که می توان با اقتباس از دزسهای مثبت آن و دوری از درسهای منفی آن امید داشت به زیرساختهای یک دموکراسی واقعی نزدیکتر شویم.

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی وجود ندارد

مردم آمریکا برای اولین بار یک سیاه پوست را به ریاست جمهوری بر میگزینند

سرویس خبری — Tue, 04 Nov 2008 17:41:56 +0000

نتخابات آمریکا چگونه بر گزار می شود:

مردم آمریکا برای انتخاب چهل وچهارمین رئیس جمهور خود از امروز سه شنبه ۱۴ آبان ماه به پای صندوقهای رای می روند. نظام آمریکا انحصارا در دست ۲ حزب است، جمهوری خواهان و دموکرات ها. و در تاریخ آمریکا تاکنون نامزد مستقل که به ریاست جمهوری برسد نبوده است. بطور خلاصه منی توان گفت که، فرآیند انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا سه دارد که عبارتند از: ۱- هر حزب تعدادی از اعضا را به عنوان کاندیدا معرفی می کند، نامزدها رای طرفداران حزب را در هر ایالت باید کسب کنند و هر ایالتی نظارتش بسته به قانون خودش است.

۲- هر یک از نامزدها باید ۲۵۰۰ سهم به دست بیاورد تا به عنوان نامزد برگزیده شود و اگر به این حد نصاب نرسد یک هیات بزرگ به نامزدهای هر حزب باید رای دهند.

در آرای الکترال هر ایالت، نامزدها باید حداقل ۲۷۰ رای از مجموع ۵۳۸ رای الکترال را به دست آورد و در صورت به دست نیاوردن رای الکترال، صحنه را به رقیب وا می گذارد. رای الکترال هر ایالت براساس جمعیت آن تعیین می شود.

۳- طبق قانون آمریکا صلا حیت نهایی نامزدها، باید از جانب کالج های انتخاباتی تایید شود.

اگر بخواهیم انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا را مورد بررسی و مطالعه قرار دهیم باید با کارکرد، مفهوم و شاه بیت اصلی آن که همان “کالج های انتخاباتی” است به درستی آشنا شویم. در واقع قانونگذاران امریکایی با انتخاب سیستم “کالج های انتخاباتی”تلاش داشتند تا بین دولت فدرال و حکومت ایالات نوعی تعادل بر قرار سازند. بدین طریق که در ضمن حفظ مشارکت عموم مردم در انتخابات، به ایالات دارای جمعیت کمتر حق حضور بیشتری داده شود و انتخاب رییس جمهوری مستقل از کنگره و بدون نفوذ آن به اجرا درآید. طبق اصل ۲ قانون اساسی ایالات متحده ، تعداد اعضای کالج های انتخاباتی در هر ایالت برابر است با تعداد نمایندگان آن ایالت در مجلس سنا و مجلس نمایندگان . جمع این افراد طبق قانون اساسی ۵۳۸ نفر تعیین شده است. اعضای این کالج ها نباید از بین سناتورها، اعضای مجلس نمایندگان و اشخاصی باشند که دارای دفاتر تجاری یا غیرتجاری در آمریکا می باشند.همین طور نظامیان و کارمندان دولت فدرال نیز نمی توانند عضو کالج های انتخاباتی شوند.در طول تاریخ دویست ساله آمریکا برای اولین بار است که یک سیاهپوست در انتخابات ریاست جمهوری به عنوان نامزد ظاهر می شود و خواستار تغییرات است.

در حالی انتخابات برگزار می شود که کشور ایالات متحده با چالش های متعددی روبروست، بخشی از این چالش ها به صورت مستقیم و بخشی غیر مستقیم بر این انتخابات سایه افکنده است. یکی از این چالش ها این است که انگیزه مشارکت مردم برای حضور در این انتخابات پایین است و این خطر بزرگی است که در صورت استمرار و تأثیر آن در انتخابات سراسری چه بسا نتایجی همچون انتخابات دوره دوم ریاست جمهوری بوش را برای ملت آمریکا رقم زند. تجربه تلخ انتخابات بوش به عنوان رئیس جمهور منتخب آن هم با ۲۵ درصد آرا، آنچنان جمهوری خواهان را طی سالهای اخیر تحت فشار قرار داده که امروز بستری را برای سیاهپوستی همچون «اوباما» که تا کنون کمتر جایگاهی در سیاست ایالات متحده داشته اند، فراهم کرده است. بنابراین نگرانی بسیاری از صاحبنظران در انتخابات سال آتی ریاست جمهوری آمریکا این است که کاهش مشارکت مردم در انتخابات منجر به بحران مشارکت در این کشور شده و در نهایت مشروعیت سیاسی کاخ سفید در نزد افکار عمومی داخلی و خارجی زیر سئوال برود. دومین چالشی که می توان ار آن نام برد، گرایش قابل توجه مردم به «باراک اوباما»ی سیاه پوست ، است که دولتمردان و سیاستمردان آمریکا را به تأمل واداشته است. آنها نگران آن هستند روند گذشته تغییر کرده وممکن است برای اولین بار رئیس جمهوری بر رأس حکومت آمریکا قرار گیرد، که با مشی و سیاست های سفید پوستان در تضاد باشد. و سومین چالش پیش روی سیاستمداران آمریکا، چالش در وضعیت داخلی بویژه مشکلات اقتصادی و سقوط ارزش بورس در آمریکا و کشورهای غربی است این بحران بر جامعه جهانی تاثیر گذاشته، زیرا آمریکا یک بازار جهانی است و بزرگترین کشور در جنوب برای سرمایه های خارجی است، به طوری که در بورس توکیو و لندن سهام آمریکا به فروش می رسد و آمریکا ۲۵ درصد کل درآمد جهانی را تولید می کند و می توان گفت یک چهارم اقتصاد جهان را داراست. و این مسئله از جمله مواردی است که برانتخابات ۲۰۰۸ آمریکا سایه افکنده است و این مشکلات علاوه بر اختمال کاهش مشارکت عمومی ، چه بسا موجب تغییرات ساختاری در نظام سیاسی و وجهه ابرقدرتی آمریکا در جهان گردد.

پیش بینی نتیجه انتخابات:

طی ماه های اخیر ، نظرسنجی های بسیاری درباره میزان محبوبیت مردمی نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری امریکا صورت گرفته است. به عنوان مثال نظرسنجی فاکس نیوز نشان می دهد چهل و نه درصد مردم امریکا به سناتور باراک اوباما و چهل درصد از انان به رقیب وی جان مک کین رای می دهند. آمار ارائه شده توسط مرکز نظرسنجی گالوپ پول از محبوبیت پنجاه درصدی باراک اوباما در مقابل محبوبیت چهل و دو درصدی جان مک کین خبر می دهد. مرکز نظرسنجی نیکولودین کیدزپول نیز از پیروزی اوباما با پنجاه و یک درصد اراء مردمی در مقابل مک کین با چهل و نه درصد از اراء حکایت دارد. بنابراین می توان پیش بینی کرد که اگر اتفاق خاصی در دو روز آینده رخ ندهد پیروز قطعی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا “باراک اوباما” خواهد بود.

تاثیر انتخابات ریاست جمهوری آمریکا بر ایران:

در ایران دوجناح سیاسی اصلاح طلب و اصولگرا در مورد این انتخابات نگاههای متفاوتی دارند. اصلاح طلبان با توجه به تاکید دموکراتها بر حقوق بشر و دوری آنان از جنگ طلبی قاعدتا خوشحالتر خواهند بود که نامزد دموکرات ها یعنی اوباما بر صندلی ریاست جمهوری آمریکا تکیه زند، در حالیکه اگر چه طیف اصولگرایان حامی دولت خود را مخالف جمهوری خواهان نشان می دهند اما آنچه را که بر زبان می آورند با آنچه مورد نظرشان است متفاوت است به طوریکه: در سمینار اخیر سفرای جمهوری اسلامی ایران تحلیل رسمی ارائه می‌شود که به موجب آن پیروزی مک کین بر اوباما به نفع ایران ارزیابی شده است. تحلیلی که البته با آنچه که در ظاهر و علن گفته می‌شود کاملاً در تضاد است. باید دید که علت این دوگانگی در گفتار چیست؟

تردیدی نیستکه دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان به رغم اختلاف‌ها و تفاوت‌های کوچک و بزرگی که با یکدیگر دارند، دست‌کم در مورد ایران و به ویژه مسئله هسته‌ای ایران موضعی یکسان دارند. آنان هر دو دستیابی ایران به فناوری غنی سازی اورانیوم را مغایر با منافع منطقه‌ای آمریکا ارزیابی می‌کنند. آنان هردو به منافع اسرائیل در منطقه متعهدند و ایران را به دلیل حمایت از فلسطینیان و عدم به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی در نقطه مقابل سیاست خود در منازعه فلسطینی اسرائیلی می‌دانند. آنان هر دو ایران را مانعی برای پیشبرد سیاست‌های خود در عراق و افغانستان ارزیابی می‌کنند. آنان هر دو خواهان استقرار شرایطی در ایران هستند که اعمال فشار و سیاست‌های خصمانه آمریکا علیه ایران را در نظر جهانیان موجه سازد. اعلام موضع مشترک جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در مورد ایران در سفر اخیر احمدی نژاد به نیویورک و توافق اوباما و مک کین مبنی بر خارج شدن موضوع ایران از مناظره و رقابت‌های دو طرف و تأکید هر دو بر الزام ایران به اجرای قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل بیانگر این واقعیت است. آنان به رغم این اشتراک موضع تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند که از نظر اصولگرایان طرفدار دولت وطنی بسیار مهم است. جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در اصل رویکرد سیاست خارجی خود در قبال ایران اختلاف نظر ندارند ، اختلاف ایشان تنها در اهرم‌های فشاری است که علیه ایران می‌توان از آن بهره برد. و عرصه منازعه‌ای است که علیه ایران باید سامان داد.

اصولگرایان طرفدار دولت به خوبی می‌دانند رویکردهای جنگ طلبانه و سیاست‌های یکجانبه گرایانه جمهوری‌خواهان نه تنها خشم اعتراض افکار عمومی جهان را برانگیخته‌، بلکه موجب ناخشنودی شرکای اروپایی آمریکا را نیز در پی داشته است. متقابلاً شعارها و مواضع انتقادی دموکرات‌ها به ویژه اوباما نسبت به سیاست‌های جنگ طلبانه جمهوری‌خواهان موجب افزایش محبوبیت دموکرات‌ها و شخص وی در سطح جهان شده است.

آنان همچنین به نیکی می‌دانند دموکرات‌ها برخلاف جمهوری‌خواهان در سیاست خارجی خود بر اهرم حقوق بشر تأکید بیشتری دارند. بنابراین از نظر اصولگرایان طرفدار دولت اوباما در اعمال سیاست‌های خصمانه علیه ایران در مقایسه با رقیب جمهوری‌خواه خود از ظرفیت‌ها و امکانات بیشتری برخوردار است. او با اتکا به محبوبیت خود و با استفاده از شعار حمایت از حقوق بشر که برخلاف شعار جنگ با تروریسم، مورد تأیید جامعه جهانی است، برای اعمال فشار برایران دست بازتری خواهد داشت. متقابلاً اصولگرایان طرفدار دولت تغییر میدان رویارویی از هسته‌ای به حقوق بشر و یا دستکم محور شدن حقوق بشر در منازعه میان ایران و آمریکا را کاملاً به ضرر خود ارزیابی می‌کنند. آنان که در سیاست داخلی بر روش‌های اصولگرایان طرفدار دولته و متمرکز تکیه می‌کنند، منتقدان خود را از داشتن حداقل امکانات تضمین کننده آزادی بیان و قلم محروم ساخته و حتی حاضر به برگزاری انتخاباتی با حداقل استانداردهای لازم نیستند در رویارویی با آمریکا در این عرصه موقعیت خود را سخت آسیب‌پذیر می‌یابند.

آنان به خوبی می‌دانند برخلاف موضوع هسته‌ای که می‌تواند حمایت کشورهای جهان سوم را به علت احساس خطر و یا منافع مشترک ، موجب گردد، موضوع حقوق بشر فاقد چنین ظرفیتی است و کمتر کشوری درجهان حاضر خواهد شد از کشوری که متهم به نقض حقوق بشر و آزادی‌های شهروندی است حمایت کند.

مجموعه واقعیات فوق اصولگرایان طرفدار دولت را به این نتیجه رسانده است که از ادامه حضور جمهوری خواهان جنگ طلب در کاخ سفید استقبال و برای پیروزی مک کین دعا می‌کنند.

جالب آنکه در خبرها آمده بود که، گردانندگان شبکه القاعده از نامزدی سناتور جان مک کین نامزد جمهوریخواهان در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا حمایت کرده است. برخی منابع در سایت های وابسته به القاعده از حمایت علنی گردانندگان این گروه خبر داده اند که القاعده آرزو کرده است جان مک کین به عنوان رییس جمهوری این کشور برگزیده شود.

محمد حافظ یکی از افراد وابسته به القاعده این پیام را به نقل از اسامه بن لادن رهبری شبکه القاعده منتشر کرد.

واقعیت این است که افراطیون جمهوری‌خواه برای توجیه سیاست‌های جنگ‌طلبانه خود به حضور افراطیون در کشورهای هدف نیاز دارند. درک این حقیقت که وجود افراطیون و ستیزه جویان به یکدیگر وابسته است و آنان برای ادامه حیات به یکدیگر نیاز دارند، کار چندان مشکلی نیست

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی وجود ندارد